Deze weken bekijkt Arbitraallicht het WK en zal met een kritisch, maar ook cynisch, humoristisch en spottend oog verslag doen van de keuzes van de scheidsrechters en hun assistenten op dit mondiale toernooi.
Voetbal is toch oorlog
In onze colums 12 en 14 schreven we eerder over wat voetbal is. Dachten we eerst dat voetbal oorlog was, zagen we twee columns later dat het ook een heleboel andere dingen kon zijn, om nu toch weer aan het twijfelen gebracht te worden…
Met de gedachte “Voetbal is oorlog” ging Paraguay gisteren namelijk het veld op tegen Frankrijk en hún uitvoering was perfect!
Tijdrekken mag niet meer bij ingooien en doelschoppen, maar dat maakten ze ruimschoots goed. Bij corners van Frankrijk namen ze om de beurt geen afstand, eigen corners duurden een eeuwigheid en het record tijdrekken bij een vrije trap werd op 1 minuut en 38 seconden gezet.
Ook werden veel overtredingen gemaakt waarvan er vier met rood bestraft hadden moeten worden:
- 38e minuut: neerslaan tegenstander met bal niet in de buurt
- 75e: natrappen
- 78e: bewuste elleboog
- 94e: stomp uitdelen
De VAR stond of liever gezegd zat erbij en keek ernaar, maar deed niets. Het opperhoofd uit Chili wilde kennelijk geen problemen met Paraguay en greep alleen in toen iedereen behalve de scheidsrechter zag dat Frankrijk een penalty moest krijgen.
Deze wedstrijd heeft voor ons wel een groot voordeel, want we zijn ervan beschuldigd dat we negatief over damesarbitrage schrijven. Na deze wedstrijd is echter niet meer de Amerikaans Tori Penzo de slechtste scheidsrechter. Haar ‘prestatie’ is overtroffen door scheidsrechter Tantasjev uit Oezbekistan.
Het wordt tijd dat de FIFA eens wakker wordt en gewoon de beste 15 scheidsrechters aanstelt voor zo’n toernooi. Die moeten met gemak de ongeveer 100 wedstrijden kunnen leiden. Dan hoeven wij als TV-ijkers niet meer te lijden.
Folklore is vaak leuk, maar niet met een fluit op het veld.
