In een met name in de eerste helft zeer aantrekkelijke wedstrijd wist Go Ahead Eagles een punt mee te nemen uit het Goffert Stadion in Nijmegen.
Een punt waarbij er volgens de betrokkenen meer had ingezeten, maar de mannen van trainer Oosting misten de momenten (kwaliteit?) om de wedstrijd voor rust al te “killen” zoals na afloop werd opgetekend. Na rust was het voetballend minder en viel er voor de supporters in het uitverkochte stadion minder te genieten, al hadden op het laatst beide ploegen nog kunnen (moeten) scoren. Een punt bleef over voor beide teams.
De mensen in het stadion gingen er eens goed voor zitten. De supporters van Kowet waren benieuwd of de ploeg in staat was om de revelatie van vorig seizoen het vuur na aan de schenen kon leggen. De thuissupporters daarentegen waren op hun beurt benieuwd of de ploeg van “kamikaze” trainer Schreuder de teleurstellingen van de laatste weken kon wegspelen, want na de 3-0 nederlaag bij Cambuur en de pandoering van 5-0 in Europa bij Juventus was het zelfvertrouwen erg broos.
Wie dacht om even op het laatste moment zijn plaatsje in het stadion te gaan zoeken en dat de ploegen hen daar wel even de tijd voor zouden geven door elkaar even rustig af te tasten op het veld, die kwam bedrogen uit.
NEC schoot uit de startblokken wat binnen 30 seconden al een hoekschop opleverde. Bij deze hoekschop was ondanks het late tijdstip van deze wedstrijd iedereen nog niet wakker aan Kowet zijde. Schuurs kon met een simpele loopbeweging zich vrijlopen en de bal hard achter Haug koppen, 1-0.
Go Ahead had nou niet bepaald de start die het zich had voorgesteld en het was eigenlijk door deze vroege goal meteen van slag. NEC had dit zetje nodig en bleef volop druk zetten op de tegenstander. Het was Dirksen die met een uiterste krachtinspanning spits Linssen van scoren af kon houden anders was binnen no time er een behoorlijke achterstand ontstaan.
Opvallend genoeg was het de thuisploeg die de op dat moment wat dolende mannen van Oosting weer in het zadel hielpen. Wat geklungel in de defensie bij de Nijmegenaren, wat begon bij doelman Polster, werd uiteindelijk afgestraft door spits Sigurdarson. De boomlange spits vond de bal pardoes voor zijn voeten en had geen moeite om deze in het lege doel te deponeren, 1-1.
Dit doelpunt werkte als doping voor de uitploeg. Steeds vaker wist men voetballend in kansrijke positie te komen. Het resulteerde uiteindelijk in 3 echt 100% kansen. Ze waren echter achtereenvolgens niet besteed aan Tengstedt, Edvardsen en Sigurdarson. Joseph Oosting kwam hier na afloop op terug: ‘Wanneer je als ploeg op zulke momenten zo dominant bent, dan moet je de wedstrijd killen door te scoren’ en ‘Je zag het enkele weken terug toen we uit speelden bij AZ, zij waren dominant en sloegen direct 3 keer toe.’
We zullen het nooit zeker weten, maar had Kowet wel gedaan wat ze hadden kunnen (moeten) doen dan had het waarschijnlijk een gewonnen wedstrijd gespeeld, omdat de thuisploeg toch al niet overliep van vertrouwen. Zorgen maken om het missen van zoveel kansen doet trainer Oosting zich overigens niet ‘het wordt pas echt zorgelijk als we niks meer weten te creëren.’
Na rust viel er veel minder te genieten. Kowet voetbalde minder, het plan om te blijven voetballen via het middenveld werd steeds vaker ingeruild voor een lange diepe bal wat een soort van “ren je rot” wedstrijd tot gevolg had. NEC slaagde er ook niet echt in om gevaarlijk te worden, maar had optisch wel het overwicht en was via Tahaui dicht bij de voorsprong.
Toen het leek dat iedereen zich had verzoend met een gelijkspel sloeg de vlam alsnog in de pan. Eerst was het linksback, rechtsback, linksbuiten Thibo Baeten die doelman Polster tot een uiterste krachtinspanning dwong om een achterstand te voorkomen en even later hield alles wat rood en geel was zijn adem in toen Monteiro op 11 meter van het doel werd vrijgespeeld. Zijn schot was echter te zacht en onnauwkeurig zodat Haug een punt voor zijn ploeg kon veiligstellen.
Met deze puntendeling moesten dus beide ploegen genoegen nemen voordat de drie weken durende mini break aanbrak. Voor trainer Oosting een hinderlijke onderbreking: ‘Je zit in een bepaalde flow en wilt graag door.’ Hij, en met hem het hele team, heeft het er maar mee te doen.
Vier spelers binnen de selectie hebben deze periode interlandverplichtingen voor hun land en met de rest zal er getraind worden en er zullen ook wel weer enkele (besloten?) oefenduels worden gespeeld.
Het geeft in ieder geval Gerrit Nauber weer tijd om nog fitter te worden. Heugelijk was het dan ook om hem gisteren weer bij de wedstrijdselectie te zien zitten. Oosting sprak daar na afloop nog over ‘Ik heb moeten praten als brugman tegen de medische staf, maar uiteindelijk mocht hij mee’, ‘ik ben zelf lang geblesseerd geweest en weet hoe dat is, als je dan weer bij de groep komt doet dat wat met je’ en om dan af te sluiten met de woorden ‘en denk nou niet dat Gerrit daar zat ter figuratie, want als ik hem de laatste 10 minuten nodig had gehad dan was hij er zeker ingekomen.’ Het tekent de trainer Oosting.
Zaterdag 10 oktober gaan we verder wanneer de mannen van Spangen, Sparta, op bezoek komen in onze eigen Adelaarshorst.