De komende weken bekijkt Arbitraallicht het WK en zal met een kritisch, maar ook cynisch, humoristisch en spottend oog verslag doen van de keuzes van de scheidsrechters en hun assistenten op dit mondiale toernooi. Leest u mee?

Nieuwe spelregels in de praktijk

Het WK is ook voor de arbitrage begonnen. Dat had niet gemogen, want na de belachelijke uitsluiting van de Somalische scheidsrechter Artan, die Amerika niet in mocht, zou het de rest hebben gesierd als ze in staking waren gegaan.

Met ook maar iets Boerenverstand zou de FIFA hem voor wedstrijden in Canada en Mexico kunnen aanstellen maar dat komt kennelijk niet bij hen op.

De nieuwe spelregels pakken heel goed uit om snelheid in het spel te houden, als dit zo doorgaat zijn we gelukkig van de trage wissels en de vele aanstellerij bij blessures af.

Het is veelzeggend dat er bij Mexico-Zuid Afrika geen enkele langdurige blessure was.

Praktische toepassing van de nieuwe regels is nog wel wennen voor de arbitrage: een mooi voorbeeld hiervan was de laatste minuut van Tsjechië tegen Zuid-Korea. De scheidsrechter begon te tellen om een Tsjech te waarschuwen dat die snel moest ingooien terwijl deze er juist alles aan deed om dat te doen… ze stonden immers met 1-2 achter!

De uitleg door de scheidsrechter in het stadion na een VAR ingreep is in theorie goed. Het is dan wel handig dat de scheidsrechter fatsoenlijk Engels spreekt: het was heel mooi in beeld dat de Zuid-Afrikaan die rood kreeg er helemaal niets van begreep tot hij hoorde “red card”.

Dat de VAR vaker mag “voorzeggen”, komt in de praktijk vreemd over. Uw columnist heeft echt niet de wekker gezet voor Tsjechië tegen Zuid-Korea maar zag wel het laatste halfuur waarin drie gele kaarten werden gemist. Dat komt omdat de VAR alleen mag ingrijpen bij een ten onrechte gegeven tweede gele kaart.

Bij doelschop-hoekschop situaties mag de scheidsrechter alleen gecorrigeerd worden als er ten onrechte een hoekschop wordt gegeven en (helaas) niet omgekeerd.

De drinkpauzes zijn alleen goed voor de reclame inkomsten.

Het komt vreemd over dat de klok dan doorloopt, het is immers pauze.

Hiervoor zal om praktische redenen zijn gekozen omdat anders de stadionklok moet worden stilgezet wat de arbitrage dan weer moet controleren. En het is ook praktisch, want als het straks in de knock-out fase 3-0 staat, dan kan de blessuretijd gewoon twee minuten zijn ook al duurde de drinkpauze drie minuten: niemand zit dan nog op extra tijd te wachten.

De trotse aankondiging dat door de nieuwe technische middelen direct bepaald kan worden of het buitenspel is of niet, was veel te optimistisch, ik was daar in de vorige column ook al septisch over. Duurde het bij Mexico al twee keer te lang, maar bij de afgekeurde 2-1 van Tsjechië was dit nog veel beter te zien… de Tsjechen waren al bijna klaar met juichen toen het doelpunt alsnog werd afgekeurd.

Gele kaarten worden na de eerste ronde en ook na de kwartfinale kwijtgescholden, de FIFA doet er kennelijk alles aan om geen spelers te schorsen. De drie rode kaarten bij Mexico tegen Zuid-Afrika komt ze wat dat betreft niet goed uit.

Mocht U nu denken dat drie rode kaarten in één wedstrijd wel erg veel is, dan heeft U het mis: bij de “vriendschappelijke” dameswedstrijd tussen Amerika tegen Brazilië deze week werden maar liefst acht rode kaarten uitgedeeld! Ook gaf de zeer temperamentvolle Spaanse scheidsrechtster Lopez nog 12 gele kaarten.

Na afloop brak er een massale vechtpartij uit waarbij zij nog heel wat kaarten miste. Dames en voetbal is, om het heel vriendelijk te zeggen, niet altijd een gelukkige combinatie.