Waar je op voorhand normaal gesproken voor tekent, was het dit keer na afloop totaal anders dan waar Go Ahead Eagles op had gehoopt. In een wedstrijd in twee delen werd een 0-3 voorsprong weggegeven en dat voelde als oneerlijk. Over het voetbalgedeelte werd niet zoveel meer gepraat, want het waren vooral de randzaken die uiteindelijk het verloop en afloop van deze wedstrijd bepaalden.
Op de vroege zaterdagavond mochten de mannen van Joseph Oosting aantreden in de Galgenwaard tegen de plaatselijke FC. Voor menig club staat dit te boek als een lastige uitwedstrijd en hierop is het ook voor Kowet geen uitzondering. Feit is wel dat de thuisploeg in zwaar weer zit al zo vroeg in de competitie. Slechts 1 schamel puntje uit 4 gespeelde wedstrijden en maar liefst 15 goals tegen doet het gemoed van de lokale supporter geen goed.
Het was dan ook onrustig de week voorafgaand aan deze wedstrijd in de Domstad. Protesterende supporters bij het stadion welke het vertrek van de TD en trainer eisten. Er lag dus nogal wat druk op bij de thuisploeg en ook bij de mensen van de veiligheid. Je proefde dit al bij het binnentreden van het stadion en over de talrijke waarschuwingen voor alles wat niks met voetballen te maken heeft zullen we het dan maar niet hebben.
Wie een stormloop van FC Utrecht had verwacht in de beginfase van de wedstrijd, die kwam bedrogen uit. Zonder groots te spelen controleerde Kowet de wedstrijd en gaf nauwelijks iets weg. Het creëerde echter ook weinig tot geen kansen en dat terwijl er de ruimtes echt wel voor lagen.
Het was dan ook niet verwonderlijk dat het 1e doelpunt uit de lucht kwam vallen. Via een corner variant kwam de bal in de 18e minuut uiteindelijk bij Suray, die met de geboden ruimte wel raad wist en met een fraaie slingerbal Barkas wist te verassen, 0-1. Utrecht begon na deze achterstand wel te blaffen, maar echt bijten deed de ploeg van trainer Correia nooit. Kowet kon dan deze voorsprong vrij gemakkelijk meenemen naar de thee.
In de 2e helft bracht Correia Blake in plaats van de tegenvallende Cathline en de behendige/snelle buitenspeler bracht weer wat meer schwung in de gelederen van de thuisploeg. Hij moest echter toezien dat na het missen van zijn grote kans Kowet aan de andere kant via topscorer Tengstedt op een 0-2 voorsprong kwam. De Deen was alert in de rebound nadat Edvardsen nog op Barkas was gestuit.
Vanaf dat moment nam de onvrede en spanning die toch al over het stadion lag alleen maar toe. Gefluit, onmacht en boosheid daalden vanaf de tribune neer op de thuisploeg. Toen Edvardsen even later ook nog voor de 0-3 tekende was de maat bij een deel van het publiek vol. Het bekende recept werd uit de kast gehaald. Doek over je heen, bivakmuts op en gaan. Het leidde tot het gooien van vuurwerk met als klapstuk het gooien van een “bom” richting het doel van Haug. Scheidsrechter Van den Kerkhof kon niet anders dan het volgen van de regels en moest de catacomben opzoeken.
Een hinderlijke onderbreking voor de ploeg van Oosting, want de Domstedelingen lagen op de figuurlijke pijnbank. Een achterban wat bij elke miskleun zijn ongenoegen liet blijken, een ploeg die nog meer tegen zichzelf ging spelen en niet te vergeten een hele riante voorsprong voor de ploeg uit Deventer. Na een afkoelingsperiode ging de bal weer rollen.
Wat je zo vaak ziet is dat je dan een ander soort wedstrijd krijgt. (kijk maar eens na de WK, na de (vervelende) hydratation brakes draaide een wedstrijd vaak zo ineens om) Utrecht had wat zaken besproken en dat zag je meteen terug. Niet dat Kowet nu direct in de paniekstand schoot, maar de thuisploeg oogde iets onverzettelijker. Wat dan niet echt meehelpt is dat je deze dolende ploeg iets in het zadel helpt. Haug liet een op het oog makkelijke vangbal los en De Wit wist hiervan te profiteren.
Utrecht had haast en wilde direct verder. Zoals zo vaak gaan dan de haantjes vechten om de bal zo snel mogelijk naar de middenstip te krijgen. Gevolg is meestal dat het een soort rugby-gevecht wordt om de bal en het meestal nog veel langer duurt eer de bal de middenstip heeft bereikt. Ook nu was het niet anders. Het toch al opgefokte publiek zag dit als een provocatie en een regen aan bekers daalde neer in het strafschopgebied van de Eagles met een 2e onderbreking als gevolg. De regels schrijven voor dat de wedstrijd dan definitief moet worden gestaakt, wat na goedkeuring van de burgemeester uiteindelijk ook gebeurde. Resultaat, Kowet terug naar huis om over 3 dagen de resterende 27 minuten in een leeg stadion uit te spelen.
Dit voelde (voelt) niet goed. De KNVB heeft het altijd over het sportieve, maar dit voelt dat de onruststokers een wedstrijd kunnen bepalen. Is hier een oplossing voor? Heel veel meningen en suggesties zijn er voorbij gekomen de laatste dagen, maar makkelijk is het niet. J-W van Dop kon het ook niet zeggen in de wekelijkse podcast “de bestuurskamer”, maar het voelde ook voor hem als oneerlijk wat er nu gebeurde. Ook kwam helaas zijn vrees uit.
Utrecht heeft zich in deze 3 dagen herpakt en wist uiteindelijk nog een punt uit het vuur te slepen. Een punt waar Kowet op voorhand voor had getekend, maar na alle gebeurtenissen van afgelopen dagen voelde dit als een nederlaag. Het ging na afloop dan ook totaal niet meer over het voetballende gedeelte, maar enkel en alleen nog maar over de randzaken.
Trainer Oosting was ook teleurgesteld over het uiteindelijke resultaat. Zijn ploeg kon het ogenschijnlijk niet opbrengen om in dit laatste half uurtje er vol voor te gaan. De fouten die men verdedigend maakte, werden genadeloos afgestraft en voetballend/aanvallend was het helemaal niks wat zijn ploeg liet zien. De aftrap van de wedstrijd was misschien wel tekenend voor het Kowet van deze middag. (bal over achterlijn)
Conclusie van een paar dagen Utrecht is dat Kowet na 5 wedstrijden op 8 punten staat, wat een prima seizoensstart is natuurlijk, maar het zal vooral nog wel even blijven na sudderen op de manier waarop het laatste gelijkspel tot stand kwam. Op naar Groningen thuis aanstaande zaterdag!!
