Deze weken bekijkt Arbitraallicht het WK en zal met een kritisch, maar ook cynisch, humoristisch en spottend oog verslag doen van de keuzes van de scheidsrechters en hun assistenten op dit mondiale toernooi.

Voetbal is oorlog, hoewel….

De Noorse bondscoach had tegen Frankrijk zijn tweede elftal opgesteld om zo zijn sterspelers rust te gunnen. Ondanks dat, kregen de Noren toch nog een penalty en dan was het wel zo verstandig geweest om Haaland voor een minuutje in het veld te brengen: nu strandde Strand Larsen op de Franse doelman.

Leuke vragen voor u als lezer: mag op een moment dat er een strafschop is toegekend, gewisseld worden? Mag de speler die dan in het veld komt direct de strafschop nemen en mag de ingevallen speler vervolgens weer gewisseld worden voor de speler die voor een minuut gewisseld was?

Bij Uruguay was er voor de wedstrijd al een opstand tegen coach Bielsa die volgens de spelers de verkeerde tactiek toepaste. In de tweede helft namen zij geen halve maatregelen en hanteerden de tactiek van de botte bijl.

Het werd een slagveld waarbij scheidsrechter Elfath uit Amerika er qua lengte bovenuit stak, maar verder enkel als figurant fungeerde.

De laatste vijf minuten nakijken is de moeite waard: de scheidsrechter mistte een strafschop voor Spanje en een rode kaart voor Uruguay. Die dachten toen dat alles mocht en er volgde een tackle die 10 jaar schorsing moet opleveren en die zowaar wel met rood werd bestraft.

Uruguay is hierdoor kansloos om de FIFA Vredesprijs van Trump over te nemen. Mocht deze nog een keer uitgereikt worden, dan zijn Oostenrijk en Algerije kanshebbers.

Beide ploegen hebben 2 wedstrijden en drie punten en zijn gebaat bij een onderlinge gelijkspel: Oostenrijk is dan verzekerd van plek twee in de poule en Algerije gaat dan zeker door als een van de beste acht nummers drie. Dit is even afhankelijk van andere uitslagen, maar een heel realistisch scenario.

Dit toont ook meteen aan dat het systeem van de beste nummers drie niet werkt, want de ploegen die het laatst spelen zijn bevooroordeeld omdat ze precies weten wat ze aan resultaat nodig zijn.

Heel cynisch is dat dan juist Iran de dupe zou zijn van een wedstrijd waarin waarschijnlijk bewezen zal worden dat voetbal niet altijd oorlog hoeft te zijn…