Vandaag speelde IJsselstreek de laatste wedstrijd van een seizoen dat iedereen bij de club waarschijnlijk zo snel mogelijk wil vergeten. Op Sportpark Rielerenk verloor IJsselstreek met 6-1 van kampioen DVV Go Ahead, al had de uitslag waarschijnlijk nog hoger kunnen uitvallen als de thuisploeg écht zin had gehad om gas te geven.
Maar eigenlijk ging het deze zondag al lang niet meer alleen over voetbal.
Nu er nergens meer voor gespeeld werd, bleek ineens hoe belangrijk sommige dingen zijn tegenwoordig. Weekendjes weg, vakanties, terrasjes en festivalletjes blijkbaar allemaal nét iets belangrijker dan een competitiewedstrijd van je eigen club. Zodra het seizoen nergens meer om draait, verdwijnen sommige spelers sneller dan de organisatie achterin bij IJsselstreek.
Toch waren er gelukkig ook nog jongens die wel begrepen waar amateurvoetbal om draait. Mitch Regelink trok ondanks blessureleed toch zijn schoenen aan om het team te helpen. Leroy Fernandez kwam eigenlijk alleen kijken, moest nog snel zijn schoenen ophalen en keepte uiteindelijk toch ruim vijftig minuten omdat er weer gaten gevuld moesten worden.
Er was wel een keeper beschikbaar, maar die kon ook als veldspeler fungeren waardoor er opnieuw geschoven moest worden binnen het elftal. Ook reserve Cemal Yavuz, die eigenlijk niet eens mee zou doen, trok uiteindelijk toch zijn voetbalkleren aan. Dat zijn uiteindelijk de jongens waar je als club nog iets aan hebt: spelers die er staan wanneer het nodig is, in plaats van alleen wanneer het leuk of makkelijk is.
Over de wedstrijd zelf kunnen we kort zijn. IJsselstreek had weinig tot niets in te brengen tegen de kampioen. Go Ahead speelde op halve kracht, combineerde eenvoudig door de linies heen en won zonder problemen met 6-1. Een volledig terechte uitslag.
En misschien vat dat het seizoen van IJsselstreek nog wel het beste samen. Niet alleen vanwege spelers die het lieten afweten zodra er niets meer te halen viel, maar vooral omdat er binnen de selectie het hele jaar te weinig echte inzet, discipline en verantwoordelijkheid is geweest. Te veel spelers wilden vooral selectiespeler zijn zolang het gezellig was, maar zodra het moeilijk werd of er echt iets gevraagd werd, haakten ze af. En uiteindelijk krijg je precies terug op het veld wat je er als groep zelf instopt.
Met deze wedstrijd komt er ook een einde aan het tijdperk van Johan van Ommen, die na twee seizoenen afscheid neemt van IJsselstreek en met pensioen gaat. Een afscheid zoals hij het vooraf waarschijnlijk had gehoopt, werd het helaas niet. Als club zullen we op 6 juni waarschijnlijk officieel afscheid van hem nemen en hem bedanken voor zijn inzet in de afgelopen twee jaar.
Daarnaast verdienen ook de spelers van de lagere elftallen een groot compliment. Zij hebben het eerste elftal het hele seizoen geholpen wanneer dat nodig was en stonden er vaak wél gewoon wanneer er een beroep op hen werd gedaan. Zonder die ondersteuning was het seizoen waarschijnlijk nog een stuk lastiger verlopen.
Maar één ding wil ik nog zeggen, en daarna stop ik ook echt met dit laatste verslag van het seizoen: met zoveel kwaliteit in deze selectie, met zoveel goede voetballers, is het eigenlijk een schande dat er niet eens een periode gepakt is. Jammer dat je in deze klasse niet kunt degraderen, want met alles wat er dit seizoen is gebeurd, had deze selectie dat soms misschien nog wel verdiend ook.
Volgend seizoen wil ik gewoon weer met jongens spelen die komen trainen, er honderd procent voor gaan en begrijpen dat je eerst iets moet laten zien voordat je jezelf belangrijker gaat voelen dan de club. Geen spelers meer die amper op trainingen verschijnen, maar langs de lijn wel altijd de grootste mond hebben en precies denken te weten hoe het moet. Dit seizoen hebben we genoeg jongens gezien met grote praatjes, nog grotere ego’s en uiteindelijk de kleinste bijdrage aan het team. Zodra er echt iets gevraagd werd qua inzet of verantwoordelijkheid, waren sommigen ineens nergens meer te bekennen. Hun nieuwe clubs wens ik in ieder geval alvast veel succes.
Eén ding is in ieder geval zeker: achter de schermen zijn we al druk bezig met het nieuwe seizoen. Daar waren wij eigenlijk al veel langer mee bezig, samen met Zemir Mujic. Hopelijk staat er volgend jaar weer een groep die echt voor IJsselstreek wil knokken.
