Elke week nemen vier auteurs met roodgele roots je mee in hun wereld van Go Ahead Eagles. Martijn Jongbloed, Edwin Lugt, Toon Schuiling en Jan-Willem Klink duiken met kritische blik, persoonlijke verhalen en scherpe observaties in alles rond de club. Soms opiniërend, ook lekker kritisch, soms verhalend, soms in interviewvorm; altijd met rood-geel bloed in hun aderen.
Dat ouderwetse Go Ahead-gevoel
Eerlijk is eerlijk. Ik ben het af en toe een beetje kwijt. Dat ouderwetse Go Ahead gevoel. Van hoop, uitgestelde teleurstelling. Van blij zijn met een periodetitel. Van opgewonden raken over de komst van een reserve van Ajax of PSV onder de 21.
Vijf jaar eredivisie, de beker, de winst tegen Aston Villa, de miljoenen die er binnenkomen en ook weer uitgegeven worden. Een club diëtist. Boekjes die geschreven worden en nog prijzen winnen ook. Het is veel. Het geeft mij af en toe een wat verweesd gevoel.
Wat ook niet meehelpt is dat een deel van de bezoekers van onze thuiswedstrijden louter komt om te controleren of er wordt gewonnen. En dat komt de sfeer niet ten goede. Het is al een tijdje tam op de tribunes. Er brandt niks in de Hel van Deventer. Het roezemoest.
Wat ik – gooi het er maar uit zei de psycholoog – ook slecht trek is het even oeverloze als verwende gejeremieer op de sociale media. Dag en nacht je gal spuwen over een trainer, over spelers en over van alles en nog wat. Gewoon omdat altijd iemand de schuld moet krijgen.
Het ouderwetse Go Ahead gevoel. Ja, het is soms even zoeken. Maar dan ineens……..
Zondag 5 april 2026. De goal van Tengstedt tegen PEC. De Deen rende na zijn goal recht op mij af. Zijn blik raakte de mijne. Of het echt zo is, geen idee, maar zo ik voelde ik het. In die blik zat alles wat Go Ahead voor mij is. Blessure op blessure, tegenslag na tegenslag, teleurstelling op teleurstelling. En dan ineens lukt het. Goed voetballen, weergaloos scoren, op een cruciaal moment, in een wedstrijd die er toe doet. Die goal raakte mij in al mijn vezels. Het was veel meer dan de 2-0. Dit is Go Ahead!
Donderdag 23 april 2026. Go Ahead dat is voor mij Adri Steenbergen, Ludwig Boosveld, Bertus Tesink, Jan Veenbergen, Henry Kobussen, ga zo maar door. Ons vleesgeworden DNA. De naam van Carla Whittie-Bruggeman hoort natuurlijk ook in dit rijtje thuis. Kwam ooit met dank aan Ad Melkert(baan) bij Go Ahead terecht. Om de was te doen. Maar ze was in de afgelopen 27 jaar zoveel meer. Carla is Go Ahead op zijn best. Bescheiden, onvermoeibaar en hondstrouw. Carla kreeg voor de wedstrijd tegen AZ het eerbetoon dat ze verdiende. Mooie woorden, een bewijs van eer en vooral een geweldig doek. Dit is Go Ahead! En dat vond de BBC ook.
Ik wens Go Ahead in de komende jaren meer Soren en Carla momenten toe. Als je groter groeit, en dat doen wij, is het altijd belangrijk om te beseffen wie je bent en wat er echt toe doet. Waar je vandaan komt. Wat je hebt meegemaakt. De uitslag van een wedstrijd is voor heel even. Go Ahead is voor altijd.
Toon Schuiling
