Elke week nemen vier auteurs met roodgele roots je mee in hun wereld van Go Ahead Eagles. Martijn Jongbloed, Edwin Lugt, Toon Schuiling en Jan-Willem Klink duiken met kritische blik, persoonlijke verhalen en scherpe observaties in alles rond de club. Soms opiniërend, ook lekker kritisch, soms verhalend, soms in interview-vorm en altijd met rood-geel bloed in hun aderen.
Vandaag is Jan-Willem Klink, supporterscoördinator bij Go Ahead Eagles, weer aan de beurt!
Kom er mee, a-u-b!
Een verse column in mei. Ff broeden. Onderwerp bedenken. Eeeuuuuhh.
A-ha, een draadje in de schoot geworpen gekregen door ‘voorganger’ Toon. Die maakt zijn naam waar met de zinnen; ‘De uitslag van een wedstrijd is voor heel even. Go Ahead is voor altijd’. De ‘Toon’ is gezet.
Hoe hij tot dit slot komt, is makkelijk terug te lezen. Toon is van het bevlogen soort en roemt andere makkers die uit hetzelfde fluweel zijn gesneden. Samengevat is de boodschap, laat Go Ahead Eagles zo blijven als het is. Bewaak onze cultuur.
Wat een club hé! Verrek, dat is die veel gebruikte uitspraak van oud collega persvoorlichter die door JW Spaans werd aangehaald in de laatste Matchday. Wie het niet gelezen heeft mag zich melden, stuur je dan het verhaal op.
Hij sluit af met de woorden; ‘En zelfs als het een keer niet perfect is, is de club perfect in imperfectie’. Deze prijswinnende schrijver keert zich trouwens terecht scherp tegen AI gegenereerde muziek. Uit een kastje en niet uit het hart. Ik vat dat samen tot ‘we zijn als club bijzonder en doen het bijzonder goed op ons eigenwijze manier’.
Kiek. Die schrijven dus over zaken waar ik doordeweeks mee te maken heb. Dat we zien dat de club leeft als nooit te voren. Een wedstrijd O-17 zo goed bezocht en enthousiast ontvangen zodat er na twee volle tribunes geen kaarten meer waren. Laatste training voor Zwolle met leuk en fijn extra vermaak en zo maar een goede vijftienhonderd of kleine tweeduizend supporters die de moeite nemen deze training te bezoeken.
Afgelopen woensdag een open training met zeker vijfhonderd bezoekers, als het er geen zeshonderd waren. Dolenthousiaste kinderen die hun ouders meenemen naar hun club. Handtekeningen scoren na geduldig wachten bij, let wel, een training.
Einde wedstrijd AZ thuis sprak een supporter de angst uit over ‘wel een elftal’ aan vertrekkende spelers. Geruststellend en wat wijs wees ik haar op die ruim negen duizend supporters op de vier tribunes. Die zijn er volgend seizoen allemaal weer. Wat dat betreft geen zorgen als SLO (Supporter Liaison Officer). Hoe anders is dat inderdaad voor de collega’s die over het samen stellen van een nieuwe selectie gaan.
Nog een actie welke illustratief is voor hoe het kan, mag en moet bij onze club, in onze cultuur, op onze eigenwijze manier.
De club leeft als een dolle en de club ontwikkelt zich op alle vlakken en hopelijk ook met verse tribunes. En dan komt het veelgeprezen ‘voordenken’ weer aan tafel. Afgelopen woensdag met wat supporters, architect en directeur gebrainstormd over de komende veranderingen met de komst van twee verse tribunes. Luisteren naar afwegingen en regels die ten grondslag liggen aan het stadionplan. Nog maar eens met de neus op het feit dat we gehuisvest zijn op een klein oppervlak met de wens voor nog meer supporters. Mooie ideeën om door te spreken vanuit het hart van supportersbeleving, kansen zien en het al oude – als je niet probeert lukt het sowieso niet.
Om het ‘verweesde gevoel’ of de angst voor ‘te veel gemaaktheid’ weg te maaien adviseer ik jullie, beste supporters, je te laten horen. Voor en tijdens de wedstrijd en kort daarop met aanmoedigingen als die nodig lijken, met scherpe kritiek als inzet en spel daar om vragen, met applaus of dankbaarheid na de wedstrijd. Maar vooral tussen deze en die volgende wedstrijd je te laten horen en zien in betrokkenheid.
Jullie zijn, blijkt maar uit de eerder genoemde succes acties, die verrassende niet navelstarende vaak creatieve recht vanuit het supportershart bron. Het beste idee is een supporters gedragen idee. Kom er mee, a-u-b!
