Deze weken bekijkt Arbitraallicht het WK en zal met een kritisch, maar ook cynisch, humoristisch en spottend oog verslag doen van de keuzes van de scheidsrechters en hun assistenten op dit mondiale toernooi.
De techniek staat (niet) voor niets
Gisteren keek ik de wedstrijd van Oranje tegen Zweden bij mijn bijna 90-jarige moeder. Vanwege de hitte had ze de ramen tegen elkaar opengezet en zoals bij veel wedstrijden van Oranje kijken veel mensen in groepen. Zo ook bij haar in de buurt.
Twee minuten na de vroege 1-0 van Brian Brobbey hoorden we een enthousiast gejuich. Heel even dacht ik dat het al 2-0 was, maar in de achtertuin bij de buren moest de 1-0 kennelijk nog vallen… De synchroniteit was ver te zoeken en laat dat begrip synchroniteit nu net een rol van belang spelen in dit artikel.
We komen eerst nog even terug op de historische rode kaart voor de speler van Paraguay, die met zijn hand voor de mond praatte.
De VAR-officials waren waarschijnlijk alleen bezig om in het spelregelboek na te kijken of dit geel of rood was, waardoor ze vergaten de scheidsrechter in het oor te fluisteren de Turkse spelers die vroegen om een kaart zelf een gele kaart te geven. Deze spelers ontlopen hun straf overigens niet, want bij terugkomst in Istanbul zullen ze niet echt als helden worden ontvangen.
Scheidsrechter Juan Gabriel Benitez uit Uruguay, die Duitsland tegen Ivoorkust floot, was regelmatig de kluts kwijt. Hij wist af en toe werkelijk niet waar ie mee bezig was. De (tweede) afgekeurde goal van Duitsland was zijn hoogte-/dieptepunt: er was eerst een duidelijke overtreding van een Duitse aanvaller en daarna was het al dan niet buitenspel. De VAR fluisterde hem waarschijnlijk in “afkeuren”, waarop de beste man zijn beide handen ten hemel hief. Hierdoor weten we nu nog steeds niet waarvoor het doelpunt werd afgekeurd.
Bij de 2-1 in deze wedstrijd liet de FIFA de welbekende lijntjes zien voor buitenspel. Kennelijk heeft de ontwerper van deze techniek geen verstand van voetbal. We zien namelijk enkel de lijntjes bij de aanvaller t.o.v. de verdediger, maar wie zegt dat dit fragment is stilgezet op het moment dat de bal de voet verlaat van de teamgenoot van de aanvaller?
Wij pleiten er derhalve voor dat er een gedeeld scherm in beeld komt: links de situatie met de lijntjes van de aanvaller t.o.v. de verdediger en rechts precies tegelijk het exacte moment van spelen. Alleen bij die synchroniteit kan je namelijk oordelen op het juiste moment (en ook nog zien of de bal inderdaad door een medespeler gespeeld werd en niet toevallig afkomstig was van of via een tegenstander).
Het eerste kwartiertje van Japan – Tunesië moet u echt even terugkijken; dat is zeer interessant! De 1-0 van Japan had vanwege een duidelijke duwfout nooit goedgekeurd mogen worden. Heel complex is de situatie in de 9e minuut met bal wel/niet over de doellijn. De ‘ronding’ van de bal had nog contact met de doellijn. Helaas voor ons faalde de techniek hier niet.
Dat laatste is erg jammer, want wij hopen dat Japan poulewinnaar wordt. Dat schrijven wij niet als gevolg van een zonnesteek, maar omdat de volgende wedstrijd bij poulewinst om 3.00 uur ‘s nachts is. Als we tweede worden spelen we echter om 19.00 uur. Dus is het ergens wel geniaal van Koeman dat hij Wout Weghorst heeft meegenomen: laat hem de gehele wedstrijd spelen, dan spelen we een soort van met 10 man en is de kans om tweede te worden veel groter. Ronald zou de horeca en ons met die synchroniteit een groot plezier doen!
