Vier columnisten, vier verschillende invalshoeken, maar één gezamenlijke liefde voor Go Ahead Eagles. Jan-Willem Klink, Martijn Jongbloed, Zemir Mujić en Bart de Haan laten dit seizoen ieder op hun eigen manier hun licht schijnen op Kowet. Vandaag is het de beurt aan Jan-Willem…

Wat is de winst, wat is het waard?

Even terug naar afgelopen vrijdag. Het uitvak van de Adelaarshorst heeft een Oostbloksfeertje, aldus een Twitteraar afgelopen vrijdag. Supporters op TikTok die vanuit ons uitvak cijfers geven over de gratis frikandel, het heeft ze gesmaakt. Een Telstarsteward met een splinternieuwe GAE-sjaal in de binnenzak voor bij hen in het honk, weer eens iemand blij kunnen maken. Iets meer dan 30 supporters die na een zeiknatte wedstrijd langer moesten wachten dan die andere 250 gependelde supporters, een notitie uit een WhatsApp-gesprek met mijn collega. We proberen veel goed te doen, maar helaas lukt niet alles. Om van te leren, beloofd.

Lang niet perfect geregeld en dat kan ook niet. Iedereen het naar de zin maken is nogal wat. Vervoer naar uitwedstrijden is het basiselement voor een ideale uitwedstrijdbeleving. Door ons kleine, authentieke stadion midden in de wijk is parkeren van veel auto’s geen optie. Alleen een dolende ridder, een Don Quichot, durft een aanbeveling te doen over uitsupporters die lopend aankomen nadat ze de trein zijn uitgestapt. Met de consumpties in een Deventer café nog vers achter de kiezen.

Na het initiatief van onze zelfgekozen gemeenteraad in juli ’26 was het drie maanden later al een beetje raak. Een ontvangst van uitsupporters die wat doet denken aan het bedachte credo ‘Perfecte wedstrijd’.

‘En wij dan?’ kan ik voor onze vaste, trouwe uitsupporters bedenken. Wij krijgen vijf dagen later een fucking verplichte buscombi naar Haarlem opgelegd.

Ik had ergens anders beloofd het woord wederkerigheid niet meer te gebruiken en ben dankbaar voor synoniemen.net, dat me een alternatief biedt. Reciprociteit. Nee, inderdaad, van reciprociteit is in het geval van Telstar geen sprake. Een gratis haring krijgen is heel vriendelijk en dat is dan stuivertje wisselen met de lange lummel van afgelopen vrijdag. Maar voor de rest. Met de bus of helemaal niet gaan zal het keuzemenu wel weer zijn.

En toch moeten we een stapje als onze ontvangst van Telstar koesteren. Meer dan 250 supporters konden met auto’s afreizen en tot de omwissel- en pendelplek en onderweg hun dingetje doen. De sfeeractie, het was echt heel erg nat, kreeg de kans en ook voor deze nijvere supporters hulde, er werd iets extra’s van gemaakt. Met de horeca-connectie van de S.V. was het bieden van een warme-snack-welkom zo geregeld. De uitwisseling met 7 supporters en nog eens 5 die ook gemeenteraadslid zijn, is in ieder geval een blijk van gastheerschap van onze kant.

En iedereen weer veilig, kleddernat, zonder punten, weer thuis. De wens van onze gemeenteraad en burgervader is daarmee uitgekomen. Zo maken hele kleine zaken in ieder geval een verschil. Zo doet afdeling Supporterszaken als kleine speler in het grote geheel er een beetje toe.

Vijf dagen na deze wedstrijd is dit stuk te lezen. Zijn we al een bekerwedstrijd verder en moet de evaluatie van deze speciale, nog lang niet perfecte ontvangst nog plaatsvinden. Dan gaat het over de anders gestelde randvoorwaarden, de kosten en zal er ook nog wel iemand zijn die vraagt wat dit nou werkelijk opgeleverd heeft. Wat is de winst en wat is die ons waard?

Ik ben van mening dat die waarde groot is. Omdat goede stappen vooruit veelal bij jezelf beginnen. Doen en een beetje durven.

Ferme waarschuwing aan mezelf en aan het team Supporterszaken is om daar met alle betrokkenen weer over te spreken. Die moeite is het zeker waard. Van KNVB, de convenantpartners, de gemeenteraadsleden en initiators, maar vooral jullie als supporter. Benieuwd waar we voor ons stapjes kunnen maken. Jullie inbreng doet er altijd toe, dat is van onschatbare waarde.

Vorig artikelSportkampen.com – Deventer Voetbal topscorer – week 43
Jan-Willem Klink
Klink, geboren Deventernaar en werkelijk uit een Stok-vissengat als Jan-Willem het rood-gele licht ontdekt. Veel vakken gezien, maar nu beroepssupporter. De toon maakt de muziek, liefst hard en stevig. Dat raakt en laat je niet los. Sociaal devies: 'wat-ie-nie-wil-wat-oe-geschiet, doe-dat-ook-een-ander-niet'.