Na een min of meer bevrijdende zege vorige week tegen degradatiekandidaat Wijhe ’92 mocht Voorwaarts het gaan opnemen tegen een andere belangrijke kandidaat in de strijd tegen degradatie: SDOL. De Luttenbergers hebben het ontlopen van directe degradatie nog in eigen hand, maar punten pakken was wel het devies voor de gasten. Voor Voorwaarts gold dat na de driepunter vorige week wat minder en kon min of meer vrijuit spelen.
Dat verschil in urgentie bleek in de openingsfase niet uit het spel dat beide ploegen op de mat legden. De thuisploeg was de dominantere van de twee, zonder direct gevaarlijk te worden. De eerste dikke kans kreeg Voorwaarts in de 10 minuut, na een prima interceptie en dito voorzet van Steven ter Avest. De jonge middenvelder trok prima voor op spits Bruce Schotman die zijn inzet geblokt zag worden door een Luttenbergs been.
Even later werd Ter Avest in kansrijke positie aangespeeld op randje zestien, maar ontbrak het hem aan de nodige zelfzuchtigheid: de gegeven steekbal werd onderschept waar voor eigen kans gaan meer voor de hand leek te liggen.
Voorwaarts domineerde meer en meer. SDOL, dat de middenlijn nauwelijks nog overkwam probeerde de ruimtes klein te houden en gokte op de omschakeling.
Bij de eerste de beste gelegenheid die zich aandiende was het gelijk raak voor de gasten: toen Voorwaarts na een persoonlijke fout de bal zomaar inleverde, werd direct de spits gezocht die veel attenter was dan de defensie van de oranjehemden en in de 22e minuut tekende voor de 0-1 na een prima vanaf rans zestien. Doelman Joeri Hafkamp was kansloos.
De tegentreffer kwam aan bij Voorwaarts, bleek in de daaropvolgende fase. De thuisclub was het bij vlagen aardig kwijt. Grossierend in balverlies en veel verkeerde keuzes hielp het de tegenstander ineens in het zadel. In de 26e minuut waren de Sallanders wederom dreigend en bleven dat in de omschakeling ook, geduldig wachtend op een foutje van de tegenstander.
In de slotfase van de eerste helft leek Voorwaarts wat bekomen van de schrik en schoof weer meer op richting vijandelijk doel. Tot uitgespeelde kansen leidde dat niet. Spits Wouter Jansen was nog het dichtst bij na een slippertje in de verdediging van SDOL, maar zijn schot was te gehaast.
Met nieuwe moed en een verse kracht (Masora Oraile voor Koen de Hullu) toog Voorwaarts na de thee weer ten aanval. Het ontbrak echter aan vernuft in het aanvalsspel van de thuisploeg, dat nauwelijks tot echte kansen kwam. Het dichtst bij een treffer was Thijs Ploeg, die na een klein uur spelen bovenkant lat raakte na een schot vanaf rand zestien.
Twee minuten later kopte Wouter Jansen uit een corner bijna raak, maar de doelman van SDOL kreeg nog net op tijd een hand achter de bal. Dat was het wel zo’n beetje van Voorwaartszijde. Gaandeweg de tweede helft werd het er niet beter op en ook na een dubbele wissel (Jurre Wijnbergen en Dani Hasic voor Pharrel Polnaya en Steven ter Avest) bleef het ondermaats wat de thuisploeg liet zien.
SDOL, vechtend voor elke bal, bleef zo relatief eenvoudig op de been. Dreigend werd Voorwaarts nog eenmaal na een prima combinatie over links. Hetzelfde gold voor SDOL, dat uit een vrije trap nog dicht bij de 0-2 waren. Zo kabbelde de wedstrijd richting eindsignaal en gingen de punten mee de IJssel over.
