Go Ahead Eagles en Melvin Boel gaan na slechts één seizoen alweer uit elkaar. Een verrassend besluit, want de Rotterdammer beschikte nog over een contract tot medio 2028 en de club benadrukt in haar officiële verklaring zelfs dat de sportieve resultaten naar tevredenheid waren.
Waarom neemt een club dan afscheid van een trainer die Europees punten pakt, zich handhaaft in de Eredivisie en nog twee jaar vastligt? Het antwoord lijkt niet op het scorebord te vinden.
HET PERSBERICHT ZEGT MEER DAN HET LIJKT
In de verklaring van Go Ahead Eagles staat een opvallende passage. De behaalde resultaten worden positief beoordeeld, maar tegelijkertijd stelt de club dat de samenwerking uiteindelijk niet volledig aansloot bij de verwachtingen die beide partijen vooraf hadden. Dat is een formulering waar je niet omheen kunt.
Wanneer een trainer wordt afgerekend op resultaten, wordt dat meestal ook benoemd. Nu gebeurt juist het tegenovergestelde. De prestaties worden geprezen, terwijl de samenwerking wordt beëindigd.
Daarmee lijkt de conclusie gerechtvaardigd dat de oorzaak van deze breuk vooral gezocht moet worden in samenwerking, visie, leiderschap en de koers die de club voor ogen heeft.
SPORTIEF GEZIEN VALT ER VEEL TE VERDEDIGEN
Dat maakt dit vertrek juist zo opvallend. Melvin Boel kwam vorig jaar over van FC Dordrecht en tekende een contract voor drie seizoenen. De 39-jarige Rotterdammer gold als een van de meest veelbelovende trainers van zijn generatie en moest voortbouwen op de lijn die onder Paul Simonis was ingezet.
Wie puur naar de resultaten kijkt, zal moeite hebben om een sportieve onderbouwing voor dit vertrek te vinden. Europees werden zeven punten gepakt. In de Eredivisie bleef Go Ahead Eagles buiten de gevarenzone en gedurende grote delen van het seizoen draaide de ploeg keurig mee in de middenmoot. Dat zijn prestaties waar veel clubs in Nederland voor zouden tekenen.
TOCH BLEEF ER IETS KNAGEN
Tegelijkertijd voelde het seizoen voor veel supporters anders dan de resultaten deden vermoeden. Onder Simonis was voor vrijwel iedereen duidelijk wat Go Ahead Eagles wilde zijn. Er zat een herkenbare speelwijze achter het elftal. Je zag een duidelijke voetbalidentiteit.
Onder Boel bleef dat gevoel vaker uit.
De basisopstelling wijzigde regelmatig. Spelers wisselden van positie. Ook tijdens wedstrijden werd veel geschoven. Soms uit noodzaak, soms vanuit tactische overtuiging. Daardoor ontstond zelden het gevoel dat er een vast fundament onder het elftal lag.
Misschien was dat wel de grootste uitdaging van Boel: niet de resultaten, maar de herkenbaarheid.
WAT WAS DE HANDTEKENING VAN BOEL?
Dat is achteraf misschien wel de belangrijkste vraag. Waar stond dit Go Ahead Eagles precies voor?
Voor supporters bleek die vraag gedurende het seizoen lastig te beantwoorden.
De ploeg speelde zelden slecht, maar ontwikkelde ook geen uitgesproken herkenbaar profiel. Daardoor ontstond steeds vaker discussie over keuzes, posities en de richting van het elftal.
Dat hoeft op zichzelf geen probleem te zijn, maar herkenbaarheid speelt binnen een volksclub als Go Ahead Eagles vaak een grotere rol dan alleen de stand op de ranglijst.
EEN TRAINER WORDT OOK BEOORDEELD OP ONTWIKKELING
Resultaten zijn belangrijk, maar binnen een club als Go Ahead Eagles wordt ook gekeken naar de ontwikkeling van spelers.
Juist daar kunnen vraagtekens worden geplaatst.
Aske Adelgaard maakte zonder twijfel een grote stap. Ook Julius Dirksen profiteerde zichtbaar van vertrouwen en speelminuten. Mathis Suray kende een productief seizoen.
Maar daar tegenover staat een groep spelers waarvan de ontwikkeling minder zichtbaar was. Jakob Breum bleef een belangrijke speler, maar zette niet de verwachte volgende stap. Dean James kende een wisselvalliger seizoen. Joris Kramer bleef stabiel, maar ontwikkelde zich nauwelijks verder.
Ook de keuzes rondom spelers zorgden regelmatig voor discussie. Victor Edvardsen bleef lang op tien spelen, terwijl juist daar ook Breum en Tengstedt goed leken te passen. Tengstedt werd vervolgens regelmatig vanaf de flank gebruikt. Sivertsen kreeg nauwelijks kansen, terwijl Slory juist veel minuten maakte zonder echt onomstreden te worden.
Dat zijn keuzes waar een trainer uiteindelijk op wordt beoordeeld.
DE MEULENSTEEN-PARADOX
Misschien is Melle Meulensteen wel het beste voorbeeld van het seizoen. Voor veel supporters groeide hij uit tot de beste aankoop van het jaar. Tegelijkertijd werd hij door het wegvallen van Gerrit Nauber regelmatig een linie teruggetrokken naar het centrum van de verdediging.
Verdedigbaar? Absoluut.
Maar tegelijkertijd verloor Go Ahead daarmee ook veel kwaliteit op het middenveld. Het typeert een seizoen waarin pragmatische oplossingen regelmatig de voorkeur kregen boven het maximaal benutten van individuele kwaliteiten.
DRAAGVLAK IS OOK EEN RESULTAAT
Wat de officiële verklaring vooral suggereert, is dat deze beslissing verder gaat dan voetbal alleen. Een trainer wordt uiteindelijk niet uitsluitend beoordeeld op punten en klasseringen. Ook draagvlak, communicatie, ontwikkeling van spelers, herkenbaarheid en vertrouwen in de toekomst spelen een rol.
Juist op die onderdelen lijkt de evaluatie minder positief te zijn geweest dan de resultaten doen vermoeden.
Dat betekent niet dat Boel geen goede trainer is. Integendeel.
Zijn prestaties bij FC Dordrecht spreken voor zich en ook in Deventer heeft hij laten zien dat hij op eredivisieniveau kan functioneren.
Maar soms ontstaat er een situatie waarin club en trainer simpelweg niet dezelfde toekomst voor zich zien.
MISSCHIEN ZEGT DE OPVOLGER MEER DAN HET PERSBERICHT
Inmiddels wordt Joseph Oosting nadrukkelijk genoemd als mogelijke opvolger. Of hij daadwerkelijk naar Deventer komt, moet nog blijken. Maar alleen al het profiel van Oosting maakt de discussie interessant.
Oosting staat bekend om zijn energie, duidelijke communicatie, herkenbare speelwijze en sterke voetbalidentiteit.
Mocht Go Ahead Eagles daadwerkelijk voor hem kiezen, dan zegt dat mogelijk meer over het vertrek van Boel dan het persbericht zelf. Want dan kiest de club nadrukkelijk voor een trainer die niet alleen resultaten moet behalen, maar ook richting moet geven aan de volgende fase van de organisatie.
SLOTCONCLUSIE
Melvin Boel vertrekt niet omdat Go Ahead Eagles een slecht seizoen heeft gedraaid. Daarvoor zijn de resultaten simpelweg te goed.
De timing van het besluit, de formulering van de club en de discussies die gedurende het seizoen ontstonden, wijzen veel meer op verschillen in visie, samenwerking en toekomstbeeld. Misschien is dat uiteindelijk ook precies wat Go Ahead Eagles probeert te zeggen.
Foto’s: Henny Meyerink