Vier columnisten, vier verschillende invalshoeken, maar één gezamenlijke liefde voor Go Ahead Eagles. Jan-Willem Klink, Martijn Jongbloed, Zemir Mujić en Bart de Haan laten dit seizoen ieder op hun eigen manier hun licht schijnen op Kowet. Laatstgenoemde is deze week aan de beurt…

‘Wat een gelul weer’ 

Er krult een kille zuidwester door het gat tussen de B-side en de eretribune. Ik blaas mijn hand warm, want ik ben mijn bierhandschoen vergeten. Bij de tourniquets pakken we wat schrale zonnestralen mee. 

Ineens staat hij tussen ons in. In een kostuum dat nooit echt goed lijkt te passen. Jan Willem van Dop zoekt de interactie met de supporters. Tegelijkertijd dampt onze dikke deur twee  peuken weg. Het is maart en we staan hopeloos achter tegen een beter FC Twente. Ons Europees avontuur is voorbij. De supporters, verwend dankzij jaren van rustig beleid, mikken hun pijlen op de trainer. 

‘Ik kom hier al drieëntwintig jaar’, roept een supporter van een jaar of vijfentwintig. ‘En die trainer komt hier een beetje arrogant lopen doen. Hij zwaait nooit naar ons.’ Van Dop trapt zijn sigaret uit. ‘Ná het seizoen gaan we de boel evalueren’, zegt hij droogjes. Dan zoekt onze algemeen directeur de warmte weer op. Bij de draaihekken draait hij zich nog even om. ‘Hey jongens, zitten jullie eigenlijk al in de appgroep?’  

Cult met grote K
Jan Willem van Dop is cult. Met een grote K van Kowet. Een voorbeeld? In de coronatijd had iemand in een kantoor bedacht dat het een goed idee was dat alle supporters gingen zitten. Dat zou het virus leren. Voor de IJsselderby kwam Doppie het veld op, maande iedereen op de B-side om te gaan zitten, maakte een selfie met een duimpje omhoog en stuurde die foto ter plekke met een grote grijns naar de KNVB. Daarna ging iedereen weer los. 

In Europa was Jan Willem de ene keer een volksmenner en de andere keer een dompteur. Totdat er in het oog van de storm ineens een moment van verstilling was. Op de Promenade des Anglais herdachten twee clubs de slachtoffers van een aanslag. Op die boulevard in Nice kreeg Jan Willem in zijn hoofd bezoek van zijn overleden maat Kees. Zijn vochtige ogen waren oprecht en schitterend.  

Appgroep
In de appgroep waarover Jan Willem sprak bij de tourniquets, zitten naast onze directeur nog 710 andere supporters. De appgroep We-Are-The-Eagles-plus-vogelemoji is ook een kostuum dat niet goed past. De groep heeft drie pluspunten. Een: Jan Willem van Dop ontkracht er af en toe een gerucht. Twee: Clubicoon Jannie laat hier regelmatig haar positivisme stralen. Drie: supporter Hans deelt alle knipsels over Kowet uit de kranten en de VI. Handig voor supporters die al die abonnementen niet kunnen betalen. Als de vrijwillige knipselmapbezorger een tijdje afwezig is, regent het bezorgklachten. 

Verder kan ik werkelijk niemand deze appgroep aanbevelen. Het is een ondraaglijke kakofonie. Online-etiquette bestaat hier niet. Iemand slingert een felicitatiecarrousel op gang. Ping, ping, ping, ping spuugt de telefoon. Altijd tijdens een vergadering of een uitvaart. Iemand anders post een bozig AI-plaatje over Rob Jetten. Ben je allergisch voor mansplainers? Blijf hier weg! De appgroep zit vol kerels die om raadselachtige redenen een carrière als videoscheidsrechter, eredivisietrainer of technisch directeur zijn misgelopen. 

Na een gouden tip van een medesupporter heb ik de appgroep op “gearchiveerd” gezet, zonder pushmeldingen. Dat bracht rust en reinheid. Als je, zoals ik, s wekelijks in de bek van het beest kijkt, moet je uit 999+-berichtjes de pareltjes vissen. Mijn speurtocht begint steevast met de woorden “Van Dop” in het zoekvenster. 

‘Doe zelf dan’
‘Wat een gelul weer.’ Die appjes zijn het mooist. Dan heeft een supporter een onjuist transferbedrag genoemd. Of een volstrekt onhaalbare speler aan onze club gekoppeld. ‘Slap geouwehoer.’ Kritiek op een inkomende transfer?  ‘Joh, doe het zelf eens beter dan.’ 

Aanvankelijk vond ik het onhandig dat Van Dop dit kanaal had uitgekozen om supporters van repliek te dienen. Maar inmiddels kan ik er smakelijk om lachen. Dit is toch pure clubcultuur? 

Helaas is Jan Willem stiller geworden in de appgroep. Vooral als de stoom uit zijn oren kwam, was het genieten. Al heb ik nu al medelijden met de clubwatchers die de feiten moeten benoemen als het straks een tijdje minder goed gaat bij Kowet. 

Dat onvermijdelijke verval stellen we hopelijk nog even uit, maar met een bezorgd oog kijk ik naar ons competitieschema. Louter lastige wedstrijden tot aan de kerst. En hier en daar klinkt er nu al kritiek op onze algemeen directeur. Vooral in de hoek waar nog wel eens een individueel stadionverbod op de mat valt. Oproer in de marge, vooralsnog. Maar clubkenners weten dat dit een moment is om alert te zijn. Een paar keer futloos verliezen en de rapen zijn gaar. Ik hoop dat het rustig blijft, maar mijn glazen bol voorziet roerige tijden.  

Kleurrijk 
Het zou zonde zijn. Wat mij betreft, blijven witte zakdoeken in de broekzak. Op Larenstein hebben ze krediet opgebouwd. En ik hoop dat onze 66-jarige roerganger nog niet aan pensioen denkt. Tien jaar bestuurlijke rust heeft ons successen gebracht die we nooit voor mogelijk hielden. De eredivisie, de beker, twee keer Europees voetbal, de voltooiing van de verhernieuwbouw. 

Tuurlijk, er gaat er weleens wat fout. Waar niet? Maar we mogen toch onze handen dichtknijpen met Doppie? Zijn aimabele kneuterigheid en emotionele uitbarstingen maken hem tot een kleurrijk figuur. Dat beschouw ik als een heerlijke bonus in een steeds grijzere voetbalwereld. Bovenal is Van Dop een bijzonder bekwame bestuurder. Hij heeft zijn sporen verdiend in Rotterdam, Utrecht, Praag en tal van voetbalgerelateerde nevenfuncties. Samen met een select groepje gelijkgestemden heeft Van Dop ons in een historische periode van hoogtij gebracht waarover we onze kleinkinderen later vol trots zullen vertellen. 

Hopelijk zit ik ernaast. Hopelijk stunten we tot de kerst een paar keer. Hopelijk blijft Tengstedt bij ons en blijft onze blonde engel heel. Hopelijk krijgt ome Joseph de boel aan de praat. Hopelijk doet de club alles wat in haar vermogen ligt tegen collectief straffen. Hopelijk blijft het ondanks alle veranderingen boteren met en tussen de supporters. 

En hopelijk stuit ik scrollend door 999+-berichten op een Doppiaanse reactie op de voorspelde onrust die er nooit kwam. ‘Wat een gelul weer.’

Vorig artikelVacature: Hoofdtrainer SV Nieuw Heeten (2027-2028)
Bart de Haan
Bart de Haan (1971) is geboren in Raalte, groeide op in Broekland en na de nodige omzwervingen woont hij tegenwoordig al ruim twintig jaar met zijn gezin in Luttenberg. Een Sallander dus die verhalen schrijft en magazines maakt. Ook kun je hem bellen voor korte films, publieke interviews, eindredacties en communicatie-advies. De Sallander volgt Kowet met zijn vrienden vanuit vak 8. Betrokken, fanatiek, maar Bart kan ook de schoonheid van falen en de charme van kneuterigheid waarderen. ‘Zonder dalen zijn de pieken minder mooi.’ In tv-kwis Met Het Mes Op Tafel verklaarde de Sallander meermaals zijn liefde aan het rood en geel. Als Bart het antwoord niet wist, schreef hij ‘Kowet’ of ‘0570’ op in het schermpje.