‘Never change a winning team’. Dat bekende gezegde uit de sportwereld deed ook in Twello weer opgeld afgelopen zondag op Sportpark De Laene. Logisch ook, dat trainer Mustafa Aygun dezelfde elf spelers de wei in stuurde na twee opeenvolgende zeges tegen ABS en Overwetering. Tot zover de overeenkomsten met afgelopen week.
Want anders dan tegen Overwetering begon Voorwaarts nu niet vol overgave aan de wedstrijd. Zoals te doen gebruikelijk had de thuisploeg wel veelal de bal tegen Witkampers, dat voorafgaand aan deze wedstrijd onder Voorwaarts stond op de ranglijst. Met dat balbezit werd echter veel te weinig gedaan.
Zo ontbrak het met enige regelmaat aan snelheid en werd er te vaak voor een minder voor de hand liggende voortzetting gekozen. Daarnaast was het aan de bal vaak te slordig en werd er in de aanvallende dadendrang regelmatig veel te veel ruimte weggegeven.
Witkampers daarentegen hield het allemaal een stuk simpeler. Het bleef makkelijk overeind tegen Voorwaarts, dat duidelijk een gezonde portie venijn miste. Profiterend van de fouten aan Twellose zijde werden de gasten in de omschakeling regelmatig dreigend. Lange bal op de beide vleugelspitsen, die regelmatig veel te veel vrijheid genoten. Een simpel recept. Tot echt grote kansen leidde dat in de openingsfase niet.
Na een kwartier mocht Witkampers het vanaf een meter of achttien gaan proberen uiteen vrije trap. Die bleek een prooi voor doelman Quinn Remmelink. Een minuutje later meldde Witkampers zich weer, na balverlies dat Voorwaarts tot nadenken moest aanzetten. De poging ging ruim naast, maar het was wel een waarschuwing aan het adres van de gastheren. Vooral de directheid die Witkampers aan de dag legde was een groot verschil met het spel van de thuisploeg.
In de 25e minuut meldde Voorwaarts zich voor het eerst voor de vijandelijke goal. Een prima aangesneden voorzet van Masora Oraile kon nog maar net door de keeper worden weggebokst voor de inkomende Bruce Schotman.
Na een half uur mocht Witkampers nog eens aanleggen vanaf net buiten de zestien. Deze vrije trap kwam tegen de paal. Een aanvaller van Witkampers lette het beste op bij de rebound en dwong zijn tegenstander tot het hanteren van de noodrem. De terechte penalty werd feiloos binnengeschoten: 0-1. Dat was ook de ruststand.
De tweede helft werd begonnen met een verse aanvallende kracht: Ivo Spanjers werd gebracht voor verdediger Jack Cents. Helaas bleef de invalbeurt beperkt tot een kwartiertje door een opspelende hamstring. Hij werd vervangen door Dani Hasic. In dat kwartier maakte Voorwaarts de aanvallende intenties wel duidelijk, maar dat het daarmee risico’s nam was ook te zien.
Witkampers bleef het meest dreigend en Voorwaarts kwam een paar keer goed weg. In de 48se minuut kon er met veel pijn en moeite nog worden opgeruimd en even later ging een Larens feestje niet door wegens buitenspel. In de 55ste minuutt moest doelman Quinn Remmelink weer aan de bak, toen een aanvaller van Witkampers helemaal vrij stond en zo door kon. Het schot werd knap gepareerd door Remmelink.
Na een uur vloog een schot van afstand van de gasten ruim naast.
Voorwaarts stelde daar in aanvallende zin te weinig tegenover. In de 70e minuut probeerde Wouter Jansen (archieffoto) het maar eens van afstand. Het schot vloog een half metertje naast.
Ook van een slotoffensief kwam het niet echt. Voorwaarts kwam niet verder dan een goede voorzet bij de tweede paal, op doel gekopt door de eveneens ingevallen Björn Hoogeslag. Zijn poging miste echter de nodige kracht. Zo bleef Witkampers makkelijk overeind en nam het de drie punten verdiend mee naar de Achterhoek.
















