De stadsderby tegen IJsselstreek, onder leiding van scheidsrechter Zungur, was er één die op het scherpst van de snede gespeeld werd. Waar de stemming onder de spelers en de talrijke toeschouwers in het begin ontspannen en vriendelijk was, veranderde de sfeer gedurende de wedstrijd.
Was de wedstrijd het eerste kwartier in evenwicht, hierna was het IJsselstreek dat het heft en dus de wedstrijd in handen nam. In de eerste 10 minuten had De Gazelle overigens de score kunnen openen, maar verzuimden de aanvallers een dot van een kans op waarde in te schatten.
IJsselstreek was vaker te vinden op de helft van De Gazelle zonder tot echt grote kansen te komen. Wat dat betreft vergat het team van Tom Hemmes in de 30e minuut een 100 procent kans te verzilveren.
Gedurende de 1e helft werden er de nodige overtredingen en een hoop kabaal gemaakt door alles en iedereen die aan de wedstrijd deelnam. Overtredingen gemaakt door IJsselstreek werden afgedaan met “dat mag je niet weer doen” terwijl er bij een overtreding van Gazelle-kant een gele kaart werd getrokken. Dit noemen ze dus met twee maten meten. Dit gold voor zowel de spelers als de technische staf.
In de 2e helft een betere start van De Gazelle en in de 49e minuut was het Kick Hallatu die een goed lopende aanval doeltreffend afrondde. Hierna ‘vergat’ De Gazelle om door te drukken en IJsselstreek verder op achterstand te zetten. Gesterkt door het missen van de kansen aan Gazelle-zijde ging IJsselstreek op zoek naar de gelijkmaker, welke viel in de 66e minuut.
Langzaam maar zeker kregen de spelers en toeschouwers steeds meer te maken met de meest onbegrijpelijke beslissingen van de scheidsrechter. Gevolg: een steeds meer onvriendelijk sfeer in en rond het veld.
In de 90e minuut dacht De Gazelle de winnende 2-1 te hebben gescoord. Hoewel de assistent-scheidsrechter in eerste instantie niet vlagde besloot hij, nadat de treffer al was toegekend door de scheidsrechter, de vlag toch maar in de lucht te steken. Het resultaat laat zich raden.
Vooropgesteld, de 1-1 is een terechte uitslag gezien het spelbeeld, maar je voelt je wel bestolen door de scheidsrechter, die eerst naar het midden wijst en vervolgens een doelpunt, waar nog niet eens een luchtje van buitenspel aan zat, af te keuren.















