Terwijl de luidsprekers onder het dak van de tribune galmden alsof het een concert betrof, waren beide teams bezig met de warming up. Te dicht bij een luidspreker, betekende even vijf minuten niets kunnen horen, zo hard stonden deze speakers afgesteld.
Afijn; Helios was op bezoek bij Robur et Velocitas in Apeldoorn. Eigenlijk betrof het een thuiswedstrijd, maar omdat de grasmat in Deventer niet optimaal bleek, werd uitgeweken naar Robur.
Omstreeks 15:15 uur gaf de scheidsrechter het signaal voor het begin van de wedstrijd. Helios wilde het liefst drie punten mee naar huis nemen om aan te kunnen haken bij de bovenste regionen van de competitie. Voor Robur gold eigenlijk hetzelfde.
Helios opende als eerste de score. Djuan Wennink mocht in de 28e minuut een vrije trap nemen na een overtreding op hemzelf. De bal lag ca. tien meter van het strafschopgebied. Dit was koren op de molen voor deze aanvallende middenvelder c.q. rechtsbuiten van de ploeg uit Deventer. Met een mooie trap verraste hij de keeper met een schot in de korte hoek en zorgde voor de 0-1 (of eigenlijk 1-0).
Lang konden de blauw-witten echter niet genieten van deze voorsprong. Amper zeven minuten later was de stand alweer gelijk getrokken door Robur. Bij een aanval van Robur waarbij de bal snel heen en weer werd gespeeld was Helios even niet scherp genoeg en zorgde Robur voor de gelijkmaker.
Na vijfenveertig minuten en wat blessuretijd, vond de scheidsrechter het tijd voor een bakje thee. De spelers verdwenen naar de kleedkamer en het geluid uit de luidsprekers werd weer op maximaal gezet.
Bastiaan Lieftink stapte onder de douche en Dennis Hettinga mocht zijn opwachting maken na lang blessureleed.
Beide ploegen kwamen af en toe in het strafschopgebied van de opponent zonder echt voor veel gevaar te zorgen.
In de 67e minuut maakte een moegestreden Sander Krijns plaats voor Glenn Kobussen.
Waar Helios in de tweede helft meer balbezit had, was het toch Robur wat dit keer op voorsprong kwam. Helios wilde opbouwen maar verloor hierdoor de bal aan Robur. En tegen alle verhoudingen in kwam de thuisploeg (of eigenlijk uitploeg) op een voorsprong: 1-2.
Met nog ruim 15 minuten te spelen moest Helios nu echt aan de bak, wilde men niet nog meer schade oplopen in de competitie.
Rond de 80e minuut van de wedstrijd werd Marek Rothe gewisseld en voor hem in de plaats kwam Liam Heetkamp binnen de lijnen.
Het was nu voornamelijk eenrichtingsverkeer naar het doel van Robur: Helios moest en zou in ieder geval een punt meenemen naar de koekstad.
Uiteindelijk was daar toch de bevrijdende treffer. Met nog drie minuten te spelen in de reguliere speeltijd, leek het er even op dat Jarmo van ’t Hof bij een voorzet vanaf links onreglementair naar de grond werd getrokken. De scheidsrechter liet echter doorgaan. En zo kwam de bal voor de voeten van Djuan Wennink die zich niet bedacht en de bal in 1 keer op de volley nam. Met een op het oog tergend langzame stuiter verdween de bal achter de keeper in het zijnet en werd de stand gelijkgetrokken (2-2).
In het zicht van de haven rook Helios echter de overwinning en ging volop in de aanval. Voor Robur was het echter pompen of verzuipen.
Het werd het laatste. Ver in blessuretijd (minuut 94) mocht Helios een ingooi nemen. ‘Mede-ingooispecialist’ (de andere is Marek Rothe) Roy Smeitink maakte de bal eens goed droog. Met een verre ingooi kwam de bal voor de voeten van Sem Thomassen en hij maakte de verdiende en winnende goal voor Helios. 3-2!
Niet veel later floot de scheidsrechter voor het einde van de wedstrijd.
Een knappe overwinning van onze jongens. De les die men hieruit kan leren is: blijf er in geloven en als team met karakter is er veel mogelijk dit seizoen.
Volgende week speelt Helios wederom een uitwedstrijd, ditmaal in Vriezenveen. Dan is DOS ‘37 de tegenstander.
Tot dan!
Deze week is Djuan Wennink de speler in de spotlight:
- Hoe kijk je terug op je eigen wedstrijd en je twee doelpunten?
In de eerste helft waren we sterk in balbezit en creëerden we veel kansen. In de tweede helft werden we slordiger, waardoor Robur twintig minuten lang gevaarlijk kon worden en we tegen een 2-1 achterstand aankeken. Totdat de bal voor mijn voeten kwam en ik hem er met één halve volley in schoot. Ondanks dat er nog maar een paar minuten op de klok stonden, voelde ik dat de 2-3 in de lucht hing; geweldig dat Sem Thomassen die uiteindelijk maakte!
- Wat zegt deze comeback in de slotminuten volgens jou?
Ik ben trots op ons team; we geven nooit op en blijven tot de laatste minuut strijden, wat resulteerde in die twee late doelpunten.
- Wie verdient naast jou een compliment en waarom?
Naast mezelf wil ik Jarmo van ’t Hof een compliment geven; als invaller was hij erg belangrijk bij beide goals.
- Wat ging er goed en wat moet volgende week beter?
Wat goed ging, was vooral het combineren en het hoge tempo in de eerste helft. Volgende week moeten we proberen dat niveau de hele wedstrijd vast te houden.
- Voorspel de uitslag van de volgende wedstrijd bij DOS ‘37 én wie er scoort!
Ik voorspel een 1-3 overwinning tegen DOS ’37, met doelpunten van Bastiaan Lieftink, “Willie “ (Wilfred Fabian Put) en mijzelf.
