Vier schrijvers, vier blikken op Go Ahead Eagles. In Adelaarsoog laten Carlo Giugie, Johan Timmer, Marco van den Berge en Henk Nieuwenhuis ieder op hun eigen manier hun licht schijnen op Kowet. Johan blikt vooruit!
Is de voorbereiding nu dan eindelijk écht voorbij?
Het klinkt misschien een beetje raar, maar zo voelt het wel. Nieuwe voorbereidingsperiodes door ellenlange, saaie interlandperiodes. Veredelde oefenpotjes in de Nations League, terwijl voor de meeste Eredivisieclubs het echte werk stillag. Je zult maar net lekker op stoom zijn geweest en dan je clubvoetbal weer moeten parkeren. Alleen omdat er weer wat extra centjes verdiend moeten worden en ergens nog een land tweede kan worden in een poule die eigenlijk niemand interesseert.
Voor mij voelde het in ieder geval alsof we opnieuw in de voorbereiding waren beland. Elftallen moeten weer vorm krijgen, patronen opnieuw worden ingeslepen, iedereen moet weer op stoom komen..
Dat gold ook voor deze voorbeschouwing. Er was een eerste reminder van Erik voor nodig om mij voorzichtig uit mijn interlandslaap te halen. O ja. Voetbal. Eredivisie. Go Ahead Eagles. Een verhaal. Een begin. Een verhaallijn. Normaal neem je de emotie van de vorige wedstrijd vanzelf mee naar de volgende voorbeschouwing. Nu was dat goede gevoel langzaam weggezakt, ergens tussen twee Nations League-opstellingen die ik allang weer vergeten ben.
Pffff……. Waar is mijn toetsenbord gebleven? Waar is de beleving? Waar is de focus?
En laat dat nou precies zijn waarvoor Joseph Oosting waarschuwde na de wedstrijden tegen Utrecht, Groningen en NEC. Go Ahead Eagles zat in een goede flow. Sterker nog met een beetje geluk en iets meer gogme hadden we nu geen negende gestaan, maar gedeeld derde. Derde!! Dat leest toch anders. Dan kijk je naar de ranglijst, maak je een schermafbeelding en laat je T-shirts bedrukken.
We zijn al bij Feyenoord, NEC en AZ geweest en hebben nu al tien punten. Dat is gewoon hartstikke goed. Alleen hadden het er ook zestien kunnen zijn. Misschien wel moeten zijn. Tien is een prestatie van jewelste, zestien was iets geweest waarvoor je teletekst nog een keer opnieuw voor aanzet. Voor de TikTokkers onder ons. Dat is een platform met echt nieuws.
We spelen goed en verzorgd voetbal. Joseph zorgt voor een prettige sfeer en heeft bij een aantal spelers het plezier teruggebracht. Joris is gebleven, Søren geeft wekelijks voorstellingen, Evert laat zien waarom mijn lofzang vorig jaar hout sneed, Melle geeft het elftal dynamiek en Victor komt steeds beter tot zijn recht. En zo kan ik nog wel even over de andere spelers doorgaan. Wat een verademing is deze trainer voor onze club.
Maar ga je met zo’n tevreden hoofd op een verjaardagsfeestje zitten is er altijd wel iemand die vindt dat het beter moet. Je hebt je eerste blokje kaas nog niet op of de verbeterpunten vliegen door de lucht. Een veredelde Huisman 😉 vond zelfs dat deze voorbeschouwingen best wat meer mochten schuren.
Tja. Ik zou op dit moment niet zo goed weten waarom. Het spel is prima, het plezier is terug en we hebben na zeven wedstrijden meer punten dan menigeen vooraf had opgeschreven. Bovendien lijkt het publiek weg te lopen met Joseph Oosting. Daar kun je natuurlijk heel ingewikkeld over doen, maar je kunt ook gewoon even tevreden zijn. Het kan echt!
Kan er dan niets beter? Natuurlijk wel. Het verval binnen wedstrijden is nog te groot. We missen te veel opgelegde kansen en krijgen te veel doelpunten tegen. En hoewel we goede koppers hebben, staat bij spelhervattingen soms precies de verkeerde man tegenover de beste kopper van de tegenstander. Alsof de verdeling tot stand is gekomen op basis van lootjes uit de Tombola.
Maar verder jaagt Joris zijn mannen prima aan.
Dus schuren? Ik laat het schuurpapier toch nog maar even op schap liggen..
Ook buiten het veld was er goed nieuws. De financiering én de gemeentelijke subsidie voor de stadionaanpassing zijn rond. Prachtig. Ik sta inmiddels al een paar decennia naast de B-side en beschouw die plek als een tweede thuis. Maar ook in een tweede thuis komt er een moment waarop je moet vaststellen dat een likje verf geen overbodige luxe meer is.
Nieuwe tribunes, soepeler doorloop, een gastvrijere ontvangst bij de poortjes en toegankelijkere horeca. Tsjonge, Jonge we worden straks nog echt verwend. Na al die jaren weet je bijna niet of je daar wel tegen kunt.
En de club kan met de extra inkomsten weer een volgende stap zetten. We praten jaarlijks keurig over handhaving, zoals dat hoort bij een verstandige club. Een club die met beide beentjes op de grond staat. Tussendoor liet Jan Willem van Dop zich wel ontvallen dat de ambitie misschien wat hoger ligt. En daar houd ik wel van. Hij sprak al over waar eventuele play-offwedstrijden gespeeld zouden moeten worden tijdens de verbouwing aankomende zomer. In een soortgelijk stadion. Dus mail vooral je voorkeur even naar de club 😊
Alleen al dat we het daarover hebben.
Hoe mooi zou het zijn om nog eens een rondje Europa te doen, met een vernieuwde Adelaarshorst als vertrekpunt?
Het zou ook prachtig zijn voor onze Gait. Want Gait is op de weg terug. Hij traint weer en maakt alweer wat minuutjes. Prima nieuws, juist omdat hij weleens een belangrijke rol kan gaan spelen in het ‘killen’ van wedstrijden. Met zijn duel- en kopkracht heeft Gait ons al vaker gered. Precies zulke kwaliteiten kunnen we gebruiken in het echt over de streep trekken van de punten..
Gait Europa in. Ik zou het hem gunnen. En onszelf trouwens ook. Zo egoïstisch ben ik eigenlijk ook wel. Prachtige herinneringen kunnen niet vaak genoeg gemaakt worden.
Iets meer dan twaalf maanden geleden stonden we nog in Athene te juichen om die historische overwinning op Panathinaikos. Nu mogen we weer beginnen tegen een andere oudheid. Geen Griekse dit keer, maar een Nederlandse met een Griekse naam. Sparta Rotterdam, de oudste betaald voetbalclub van Nederland. Een club met naam die is afgeleid van het Griekse werkwoord zaaien. Even een kleine educatieve toevoeging.
Een aardige gedachte, al lijkt juist dat zaaien in Rotterdam momenteel nog niet zo eenvoudig. Er zijn weer een heleboel nieuwe spelers gehaald. Onze oude uithangbord Bas Kuipers, Isaac Babadi, Cedric Hatenboer en Robin van Cruijsen. Prima voetballers, met voldoende talent. Maar ook spelers die komen en gaan. Met te weinig eigen kweek blijft het lastig om als club zelf te zaaien, te oogsten en later de vruchten te plukken.
Sparta staat ook voor Spartaans. Een beetje sober zijn, verstandig besteden, niet alles tegelijk willen. Eigenlijk precies waarin onze club de afgelopen jaren heeft uitgeblonken. Bescheiden en consistent beleid, verantwoorde keuzes en investeren in de toekomst. Het klinkt niet als een spectaculaire presentatie, maar je kunt er kennelijk behoorlijk aardig mee vooruit komen. Meer clubs zouden het eens kunnen proberen en een voorbeeld nemen aan Jan Willem, Paul en Marc.
Goed. Zaterdag. Wat gaat het worden?
Ik denk dat we de lijn van de afgelopen maanden doortrekken. Verzorgd voetbal, duelkracht en voldoende kansen. Joseph zal zijn mannen echt wel weer op scherp hebben gekregen. Makkelijk wordt het waarschijnlijk niet. We staan tenslotte negende en geen derde.
Maar ik geloof in een goede afloop. In een mooi begin van een prachtige herfst maand, waarin veel punten te halen zijn. En waarin we er ook veel gáán halen. We hebben talent, voetballend vermogen en natuurlijk de topscoorder van Nederland in de gelederen.
Alle ingrediënten zijn er voor een prachtig vervolg, een geweldig seizoen en wie weet een nieuwe kans voor Gait in de play-offs. Laten we vooral genieten van wat ons te wachten staat. Er komt vanzelf wel weer een verjaardag waarop iemand uitlegt waarom het allemaal beter had gemoeten.
Ik ga zaterdag voor een 3-1-overwinning voor ons Kowet.
Dank je, Joseph. Je houdt niet alleen de spelers wakker, maar hebt ook mij weer opgestart.
De voorbereiding is voorbij en zelfs deze voorbeschouwing is nog op tijd gereed gekomen.
#komoptan @gaeagles @deventervoetbal @TimmerJohan #kowet
