Indian Summer. Zo lieten de weersomstandigheden zich omschrijven op een prachtig sportpark in Lochem, waar Voorwaarts het mocht gaan proberen tegen de plaatselijke sportclub.
Tot een potje zomeravondvoetbal leidde het echter niet: direct vanaf de aftrap lag het tempo hoog. Twee ploegen die willen voetballen, zijn vaak belangrijke ingrediënten voor een leuk schouwspel. Dat was het dan ook.
Het was Lochem dat het eerst voor dreiging zorgde, toen Voorwaarts een tikkeltje naïef uit wilde verdedigen. Gelukkig bleek doelman Quinn Remmelink op zijn post: hij redde prima waardoor het slippertje onbestraft bleef.
Na een minuut of tien was het de beurt aan Voorwaarts, toen linksbuiten Pharrel Polnaya een goede dieptepass ineens klaarlegde voor de aanstomende Bruce Schotman. Een Lochemse teen voorkwam ternauwernood een levensgrote kans voor de gasten, die meer en meer het initiatief grepen.
Prima combinatiespel, beweging zonder bal, het zag er prima uit wat de ploeg uit Twello liet zien. Dreiging was er ook volop, maar echt grote kansen bleven uit. Daarvoor was de eindpass te vaak net even te onnauwkeurig.
Lochem kwam in deze fase nog tot een afstandsschot, dat een makkelijke prooi bleek voor Remmelink, die attent keepte.
Na een klein half uur viel de bal wel een keer goed, en direct was daar de 0-1. Goed doorzetten van Wouter Jansen bracht Nathan Feijth in balbezit. Twee balcontacten later stond Ivo Spanjers aan de rechterkant vrij voor de keeper van Lochem en schoof beheerst binnen in de lange hoek.
Lang genoot Voorwaarts niet van de voorsprong, want een paar minuten later was het alweer gelijk. Een prima aangesneden corner werd onberispelijk binnen gekopt door Lochem, dat toch al de nodige lengte in de ploeg heeft.
Het bleek de opmaat voor een betere fase van Lochem tot aan de rust. Die werd met een 1-1 stand bereikt. Een stand die al met al wel aardig recht deed aan de spelverhoudingen.
De tweede helft was nog maar koud bezig toen Voorwaarts zich bijna liet verrassen. Een overtreding op randje zestien leidde tot een vrije trap op een veelbelovende plek, maar de vrije trap van Lochem richtte gelukkig voor de gasten geen schade aan.
Daarna was het weer de beurt aan Voorwaarts, dat vroeg in de tweede helft een dubbele wissel doorvoerde (Pharrel Polnaya en Ivo Spanjers eraf voor Dani Hasic en Steven ter Avest). Maar net als in de eerste 45 minuten bleef het vooral bij dreiging en ontbrak het beetje aan finesse. Totdat een schot in de verre hoek vanaf punt zestien de keeper van Lochem dwong tot een prachtige redding. Het schot van Hasic werd door menigeen al als goal geteld.
Na ruim een uur opnieuw een dubbele wissel (Paul Eijkelenkamp en Nathan Feijth eraf voor Max Zwartjes en Joey Spijkerbosch). Ze stonden koud in het veld toen Voorwaarts min of meer uit het niets de 2-1 te incasseren kreeg.
Dat mocht het zichzelf wel een beetje aanrekenen, want de spits van Lochem kreeg eenmaal in balbezit te veel vrijheid om uit te mogen halen. Dat deed hij meer dan prima en liet doelman Quinn Remmelink kansloos.
Met nog ruim 20 minuten op de klok ging Voorwaarts op zoek naar een treffer om een tweede nederlaag op rij af te wenden. Het had veelal de bal, ook al omdat Lochem dat tot op zekere hoogte wel prima vond. De thuisploeg probeerde de ruimtes klein te houden en loerde op de omschakeling.
Het leverde Lochem ook de grootste kans op in de slotfase.
Voorwaarts probeerde het wel uit alle macht, werkte ook de hele wedstrijd hard, maar kwam te weinig tot echte kansen. Bovendien zag het ook nog de geblesseerde keeper Quinn Remmelink het veld verlaten. Zijn plaats onder de lat werd ingenomen door de jonge Max Kroezen.
Zo bleven de punten in Lochem. Een eindstand die minder recht deed aan de spelverhoudingen dan de ruststand vandaag: een punt had Voorwaarts toch wel verdiend tegen een sterk Lochem.