Adelaarsogen Carlo Giugie, Johan Timmer, Marco van den Berge en Henk Nieuwenhuis zijn dit seizoen de namen achter onze rubriek Adelaarsoog. Aankomende zondag de lastige uitwedstrijd tegen Feyenoord en Johan blikt vooruit!
Opportunisme
Afgelopen week zag ik dat ik weer aan de beurt was om een bijdrage te leveren aan Adelaarsoog. Omdat wij als supporters graag de positiviteit rondom onze club willen benadrukken, dacht ik een stukje te kunnen gaan schrijven over The Connection. Je kent het wel: dat programma op zaterdagavond waarin je aan de hand van vragen, aanwijzingen en filmpjes een connectie moet zoeken.
Want laten we eerlijk zijn: er is best een connectie tussen Feyenoord en Go Ahead Eagles. Wij zijn allebeide volksclubs die dicht bij de supporters (horen te) staan. Clubs met dezelfde afkeer van een paar andere clubs in de competitie. Clubs waar het er altijd een beetje rauw aan toegaat. Clubs met een echte supportersbeleving. Sterker nog: Feyenoord is een club waar Jannie nog wel eens voor het uitvak staat te vlaggen.
Daarnaast zijn het clubs die bekende spelers als Dick Schneider, Henk Warnas, Wesley Verhoek en natuurlijk Paul Bosvelt hebben gedeeld. Bert van Marwijk behaalde als oud-Eagle zijn grootste trainerssuccessen bij Feyenoord. En Kees van Wonderen, met zijn Feyenoord-verleden, was een van de laatste succes¬trainers in Deventer.
Ook nu is er nog steeds een connectie. Beide clubs startten vorige week zonder echte spits. Wij verkochten Mats Deijl in de winter en huurden Jayden Slory. René Hake, ook een succes-trainer in Deventer, is nu assistent van Van Persie. En Melvin Boel heeft een historie bij Feyenoord.
Bij Feyenoord werden aan het begin de kampioensaspiraties uitgesproken. In Deventer moest de selectie vooral intact blijven en werd uitgesproken dat Melvin Boel de ultieme kandidaat was om de trend van de afgelopen jaren door te zetten.
Maar daar houdt de connectie niet op. De belangrijkste connectie op dit moment is die van onrust en Opportunisme. En daarmee hebben we denk ik de échte connectie te pakken.
Beide trainers staan onder grote druk omdat de prestaties, en vooral het veldspel, achterblijven. Veel blessures, veel wisselingen, spelers die uit de gratie raken. En dan slaat het opportunisme toe. Supporters roepen trainers en spelers ter verantwoording. Bussen worden opgewacht, bestuursgebouwen omsingeld en trainers persoonlijk belaagd.
Dat is niet waarom voetbal zo’n fantastische sport is. Supporter zijn is iets moois. Bedreigen, belagen of bang maken is niets om trots op te zijn.
Is er dan niets aan de hand, zoals men ons soms wil laten geloven? Is er geen sprake van crisis? Natuurlijk wel. Het is allang 2 voor 12. En ik bedoel 2 seconden voor 12.
Na terugkeer in 21/22 in de Eredivisie, eindigden we op plaats 13. Elk jaar daarna zijn we twee plaatsen hoger geëindigd, met vorig seizoen een zevende plaats als voorlopig hoogtepunt.
Niemand van de supporters verwachtte dat wij dit jaar vijfde zouden worden. Iedereen begrijpt dat een Europees programma zijn weerslag kan hebben op de competitie. Daar is begrip voor. Maar dan is het belangrijk dat je, net als in de afgelopen jaren, met een vast strijdplan en een herkenbare spelstijl het veld op gaat. Juist daar komt de huidige ontevredenheid vandaan.
Ook daarin zit een connectie tussen beide clubs. Vanaf dag één is er volop gewisseld. Het verschil tussen start- en eindformatie is vaak enorm. In de meeste wedstrijden was de startopstelling alweer anders dan die van een week eerder. En wat recht is wordt krom gepraat.
Bij ons is gegoocheld met de rechtsbuitenpositie, terwijl Jayden Slory blijvend als verlosser werd gezien. En speler die wij niet kenden en vooral niet hadden. Ondertussen hadden we misschien beter de aanwezige spelers (en dus het aanwezige transferpotentieel) kunnen ontwikkelen. De machinekamer op het middenveld wisselde voortdurend van samenstelling. En na het wegvallen van Nauber begon achterin ook de tombola te draaien.
Foto: Henny Meyerink
Als je tijdens elke wedstrijd de boel (en dit is geen woordgrap) weer op de schop gooit, kun je niet werken aan vaste patronen. En als je niet oppast, raak je ook de onvoorwaardelijke steun van je supporters kwijt.
Omdat we tegenwoordig gek zijn op statistieken (die vaak vooral bewijzen dat wedstrijden niet leuk zijn om naar te kijken) gooi ik er na het ‘voorvoeteffect’ ook maar een nieuwe kreet in: de wisselratio.
De wisselratio staat voor hoeveel spelers je per wedstrijd wisselt. Bij Go Ahead Eagles is dat in de competitie 4,64. Ik heb het dan niet over wijzigingen in de startopstelling. Daar zijn we namelijk maar 5 van de 22 wedstrijden gestart in dezelfde formatie als de week ervoor. Nee, de wisselratio gaat puur over het aantal wissels tijdens de wedstrijd. Wij wisselen dus bijna een half elftal per wedstrijd. En schuiven dan ook nog binnen het elftal met posities.
Vaste patronen raak je dan onvermijdelijk kwijt. De spelers die nu lui, uitgeblust of niet goed genoeg worden genoemd sneeuwen onder of worden overlopen. Vorig jaar waren zij onze helden en aanjagers en bovendien bovengemiddeld goed. Die kwaliteit is niet verdwenen, maar moet wel weer gevonden worden.
Men noemt het opportunisme: je club ophemelen als het goed gaat en spelers afbranden als het minder gaat. Of mensen ter verantwoording roepen “omdat wij supporters de club zijn”. Dat is inderdaad niet goed. Maar kritisch zijn op prestaties is iets anders dan negatief zijn. Supporters wenden zich niet af van hun club. Zij belonen en waarderen de inzet van alle spelers wekelijks met hun gezang, aanwezigheid en applaus.
Supporters zijn opportunistisch. Maar opportunisme is de club ook niet vreemd.
Elke week roepen dat er sprake is van stemmingmakerij als mensen hun zorgen uiten, is óók opportunistisch. Net als blijven herhalen dat we zulke mooie momenten beleefd hebben en supporters achter de club moeten gaan staan. Onze supporters staan er al. Altijd!!
Zij vullen de tribunes, thuis en uit. Ze hebben heel, heel veel van hun hard verdiende geld uitgegeven om Go Ahead Eagles in Europa massaal te steunen. Zij houden van deze club en hebben de spelers en staf daarmee ook heel mooie momenten laten beleven. Maar zij maken zich oprecht zorgen. Want mooie momenten zijn geschiedenis en de toekomst schuurt.
Supporters verwachten geen wonderen. Ze willen herkenbaar voetbal zien. En als er spelers voor veel geld vertrekken, willen ze volwaardige vervangers terug. Niet met geld smijten, maar wel tijdig spelers aantrekken met wedstrijdritme die er direct kunnen staan.
Ook hier zit weer een connectie tussen beide clubs. Feyenoord doet winterse paniekaankopen met Deijl en St. Juste en spant de kroon met Raheem Sterling: een speler zonder wedstrijdritme met een verwacht salaris van €250.000,- per wedstrijd.
Maar ook bij onze club zien we opportunisme. We halen vervangers zonder wedstrijdritme voor bepalende vertrokken basisspelers en bieden een centrumspits die drie transferwindows niet goed genoeg werd bevonden een langjarig contract aan. Deze jongen doet zijn stinkende best en valt niets te verwijten. Maar hij wordt niet op zijn positie opgesteld omdat hij daar onvoldoende kwaliteit voor heeft. Alles met het risico dat hij volgend jaar weer moet worden verhuurd.
Dat moet je als club niet doen. En dat mag je een speler ook niet aandoen. Spelers moeten gehaald worden voor de positie waarvoor ze bedoeld zijn. Niet omdat ze “energie brengen en overal inzetbaar” zijn.
Ik gun zo’n speler echt wel zijn moment en zijn succes. Maar sorry aan Thibo en alle Thibo-fans: wij hebben geen elf Thibo Baetens nodig. Geen elf spelers die rennen, vliegen en worstelen. We hebben vaardige teamspelers nodig die een bal naar de juiste kleur spelen en elkaar coachen in het veld. Anders hebben we de handdoek al gegooid en bereiden we ons nu al voor op ren-je-rotvoetbal in de KKD.
Zoals ik begon, had ik graag een positief stuk geschreven. Over de weg omhoog. Over wekelijks beter spel. Over beloning voor het proces. Maar het is een kritische bijdrage geworden. Niet omdat ik negatief ben, maar omdat ik bezorgd ben over wat ik op en rond het veld zie. Het sprookje van Europa en de beker is allang over. Nagenieten mag. Misbruik maken van dat sentiment niet.
Voor mij hoeft niemand weg. Maar ik wil, net als alle andere supporters, snel herstel zien. Een constante, stijgende lijn. Dat heb ik nog niet gezien. Niet bij de spelers en ook niet bij Melvin Boel, die ongetwijfeld zijn best doet en zichtbaar lijdt onder de druk. Ik hoor teveel: ‘als we dat hadden….’, ‘met een beetje geluk……’, ‘we kunnen hiervan leren…’ etc..
Ik weet dat hoop vaak uitgestelde teleurstelling is. Maar laten we hopen dat we zondag een echt teken van herstel zien. Niet vanwege het resultaat, maar vanuit een goed tactisch plan, verzorgd veldspel en continuïteit in de opstelling. Dan ontstaat vertrouwen en vinden we de weg omhoog.
Harder zingen, aanmoedigen of zwaaien met witte zakdoekjes gaat ons echt niet uit deze crisis helpen. Dus laat weer wat oude bravoure zien tegen een, net als wij, zwalkend Feyenoord. Het is twee seconden voor twaalf. #komoptan @GAEagles #stopdewisselratio en #stopdecrisis
De steun van het roodgele legioen is er. En die zal er altijd zijn. Ook als alle toeschouwers en passanten de club allang verlaten hebben om op zaterdagavond The Connection te gaan bekijken.
