Wie zondag op sportpark Keizerslanden was, zag geen wedstrijd maar een demonstratie. V.V. Voorst kwam met hoop naar Deventer, maar vertrok vooral met een middag om snel te vergeten. Vanaf het moment dat IJsselstreek besloot het tempo op te schroeven, werd het verschil niet alleen zichtbaar: het werd genadeloos blootgelegd.
De openingsfase duurde ongeveer zolang als IJsselstreek nodig had om wakker te worden. Voorst probeerde het namelijk niet eens met voetballen: het leek meer op een tactiek waarbij alles wat bewoog geraakt moest worden en die leren bal vervolgens zo snel mogelijk richting onze zestien werd gejaagd. Plan: bal erin pompen en hopen dat er ergens een houthakker op doel kon schieten. Het had alleen weinig zin als je niet eens in de buurt van het doel komt.
In de 26e minuut viel de openingstreffer. Wesley De Witte legde de bal neer alsof het een trainingsvorm was, waarna Givan Werkhoven hem zonder pardon binnen knalde: 1-0. Voorst mocht weer aftrappen, al kreeg je toen al het idee dat ze liever meteen weer in de bus waren gestapt.
Michiel Selhorst speelde alsof het middenveld zijn privéterrein was. Overal eerder, feller in de duels en altijd vooruit. Voorst rende erachteraan, maar hoe harder ze liepen, hoe groter de afstand leek te worden.
Achterin viel er al helemaal niets te halen. De verdediging, onder leiding van aanvoerder Moreno Belt, stond als een huis. Voorst kwam er simpelweg niet doorheen. Sterker nog onze keeper hield eindelijk de nul en heeft waarschijnlijk één van zijn rustigere middagen van het seizoen beleefd. Hij had het zicht op de wedstrijd misschien wel het beste van iedereen.
Enes Süzen speelde een ijzersterke wedstrijd en maakte duidelijk dat aanvallen tegen IJsselstreek deze middag vooral een theoretisch idee bleef.
Ook langs de lijn klopte het plaatje volledig. De technische staf, onder leiding van trainer Van Ommen en assistent Siemelink, had de zaakjes zichtbaar prima op orde. IJsselstreek oogde voorbereid, georganiseerd en scherp terwijl Voorst vooral oogde als een ploeg die hoopte dat het snel voorbij zou zijn.
In de 39e minuut volgde de volgende dreun. DC Mekking liet zijn directe tegenstander alleen nog maar zijn rugnummer 7 bewonderen, denderde erlangs alsof hij er niet stond en legde de bal vervolgens panklaar voor Wesley De Witte. Voor de back van Voorst werd het een moment dat waarschijnlijk nog wel even op het netvlies blijft hangen.
De Witte die eindelijk zijn eerste officiële doelpunt van het seizoen te pakken heeft. Eindelijk van die hatelijke nul af en de competitie is gewaarschuwd: nu hij los is, gaan er meer volgen. Veel meer.
Voorst hing inmiddels in de touwen en vlak voor rust maakte Werkhoven er 3-0 van. Op dat moment ging het niet meer over winnen of verliezen, maar alleen nog over hoe hoog de score zou oplopen.
Na rust bleef het spelbeeld hetzelfde: IJsselstreek bepaalde, Voorst onderging. Het uitvallen van DC Mekking met een hamstringblessure was het enige smetje al verwachten we eerlijk gezegd dat die hamstring vanavond spontaan genezen is zodra hij de deur van sponsor en buurtcafé De Huiskamer opent. Wonderbaarlijk herstel ligt daar blijkbaar altijd op de loer.
Zijn vervanger Jeremy van Krieken had in ieder geval geen last van medelijden en schoot een perfecte corner van Julian Achterkamp meedogenloos binnen: 4-0. IJsselstreek leek daarna zelfs bewust wat gas terug te nemen iets wat bij Voorst ongetwijfeld als pure opluchting voelde.
Ook de invallers bewezen dat het verschil niet alleen in de basis zat. Chippie, Toon, Jorn en Deniz drukten hun stempel op de wedstrijd, terwijl bij Voorst het laatste restje hoop waarschijnlijk al ergens halverwege de tweede helft was verdwenen.
Dat het bij vier bleef, was misschien nog wel het meest sportieve wat IJsselstreek deze middag deed. Met iets minder genade had het scorebord er een stuk pijnlijker uit kunnen zien.
Eindstand: 4-0. Geen moment spannend, geen enkele discussie gewoon een ploeg die een andere liet voelen hoe groot het verschil kan zijn.
Maar laten we ook niet meteen doorslaan. Eén overwinning betekent niet dat alles vanzelf gaat. Alleen… als IJsselstreek dit niveau blijft aantikken, worden we voor heel wat tegenstanders een serieus probleem. De competitie is gewaarschuwd.
Volgende halte: zondag 22 februari, uit tegen Hoonhorst. Maar als IJsselstreek zo speelt, draait het steeds minder om de tegenstander en steeds meer om de vraag wie dit team überhaupt kan stoppen.
