Twee minuten later had Sadettin Aydogan de opponent uit Enschede al vroegtijdig het zwijgen kunnen opleggen als de bal na een voorzet van rechts niet nét over zijn voet was gehobbeld op het zeer droge en ongelijkmatige veld. De ogenschijnlijke misser gaf TVV het vertrouwen dat er toch best wat te halen was in Deventer. Aan een gelijkspel had de ploeg, vanwege een beter doelsaldo, immers genoeg om feest te kunnen vieren.

Breekpunt
,,Het was inderdaad een breekpunt in de wedstrijd”, meende trainer Demmers. ,,Ik had TVV op Hemelvaartsdag zien spelen en besloten dat wij vandaag anders moesten spelen dan normaal om hun goede voorhoede uit elkaar te kunnen spelen. De eerste vijftien minuten van de wedstrijd deden we dat fantastisch. Maar nadat wij die kans op 2-0 misten, hebben zij het tactisch al vlot iets omgezet, waardoor onze verrassing wegviel.”

Demmers zag met lede ogen aan dat de marge qua voorsprong minimaal bleef. ,,Slechts 1-0 met zo’n voorhoede van hun is niet genoeg. Dat weet je. Door druk te houden op de bal, probeerden we te voorkomen dat zij passes konden aanvoeren naar de spitsen, maar dat lukte uiterst moeizaam. Nog voordat de 1-1 viel wilde ik er een extra verdediger achter zetten op rechts, maar dat was dus nét te laat. Daarna was het een kwestie van de eerste helft overleven.”

Vooral de linkerspits van de Turken, Gökmen Yilmaz, vormde in de loop van het eerste bedrijf een plaag voor de verdedigers van Colmschate ’33. Rick Janssen moest op rechtsachter alle zeilen bijzetten om de snelheid en handigheid van zijn tegenspeler te beteugelen. Desondanks kwam Yilmaz een aantal malen zeer gevaarlijk door over de linkerflank. Na ruim een half uur spelen gebeurde het onvermijdelijke. Een afgemeten voorzet van de rappe Turk bereikte in het centrum Lazziah Salih die eenvoudig de gelijkmaker binnenduwde.

Zure thee
Bijna lukte het Colmschate ’33 de schade tot de rust verder te beperken, maar toen andermaal Yilmaz, voor de kijkers nummer 14, de bal koppend kon terugleggen ter hoogte van de strafschopstip, was Aydin Elma er als de kippen bij om de thuisploeg zure thee te bezorgen (1-2). ,,Het eerste kwartier was goed van onze kant:, vond aanvoerder Christian Jeurnink. We wisten dat zij heel gevaarlijk waren via hun spitsen. Met veel ruimte aan onze zijkanten probeerden wij bewust iets anders te spelen om hun voorhoede los te spelen.”

Volgens Jeurnink was er voor de tweede helft maar één aanpak mogelijk. ,,Overal in het veld één op één en volle bak vooruit. Doordat wij nog meer druk zetten, kwamen zij er niet meer gemakkelijk uit en konden ze alleen ontregelen door er soms tussenuit te pingelen en tijd te rekken met blessures. Ik kon iets verder doorschuiven en in het laatste kwartier helemaal mee voorin. We moesten via lange ballen proberen bij hun in het zestienmetergebied te komen, want verzorgd over de grond spelen was erg lastig op dit veld.”

Hoewel het balbezit na de rust overwegend voor Colmschate ’33 was, bleef een echt offensief met veel doelpogingen van de geelhemden uit. Pas na een uur spelen, vlamde er een eerste schot uit de tweede lijn, maar de poeier van Rick Janssen ontvlamde ruimschoots naast het doel tegen de ballenvanger. Twee minuten later leefde de thuisploeg echter op, nadat Jeurnink zijn voet handig tussen geklungel in de Twentse defensie zette (2-2). Met nog een half uur te gaan, lag alles weer open.

Verkeerde keuzes
De wil was er vervolgens wel bij Colmschate ’33, maar de kracht om écht een gekkenhuis te stichten in de Turkse doelmond ontbrak. ,,Het is een geslepen ploeg”, stelde Dennis Demmers vast. ,,Je moet dan net het geluk hebben dat die bal een keer goed valt. We probeerden de bal wel zoveel mogelijk te brengen, maar maakten daarbij veel verkeerde keuzes. Ik moest vanaf de zijkant steeds coachen, maar kan de jongens uiteindelijk niets verwijten. We hebben er met z’n allen fantastisch voor gewerkt.”

Naarmate het eindsignaal, dat overigens pas na ruim twaalf minuten ‘blessuretijd’ viel, dichterbij kwam, kreeg de oefenmeester steeds minder geloof. ,,Ik kreeg steeds meer het gevoel dat we hier een uitwedstrijd speelden”, doelde Demmers op het fanatieke – maar op het laatst irritante – Turkse publiek dat onderhand haast met toeters en vlaggen bij hem en zijn wisselspelers in de dug out zat.

Colmschate ’33 kwam er niet één keer meer dreigend door. Aan de andere kant was het doelman Randy Konkelaar die twee keer stevig aan de bak moest om zijn doel schoon te houden en had daarbij op de lijn ook nog een keer Arjen Evers nodig. De stand bleef daardoor 2-2, waardoor Colmschate ‘33, sterk gedecimeerd door het vertrek van een aantal bepalende spelers, volgend seizoen onder de nieuwe trainer Harry Decheiver weer moet bouwen in de vierde klasse… (foto's: Pim Nauta en Rudy Brouwer)

Nacompetitie: Colmschate ’33 – TVV 2-2 (1-2)
8. Leon Bolink 1-0; 34. Lazzian Salih 1-1; 45. Aydin Elma 1-2; 60. Christian Jeurnink 2-2.